«Από καθαρή τύχη δεν ήταν κι αυτοί στη θέση των θυμάτων», αναφέρει σε ανάρτησή του ο γιος μιας από τις πέντε εργάτριες που σκοτώθηκε στη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο Βιολάντα.
Ξέσπασε ο γιος μιας από τις πέντε εργάτριες που σκοτώθηκε στη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο Βιολάντα, στα Τρίκαλα για τις πρόσφατες επευφημίες του συγκεντρωμένου πλήθους υπέρ του ιδιοκτήτη, έξω από το δικαστικό μέγαρο.
Υπενθυμίζεται ότι κατά την είσοδο του στο ανακριτή είχαν συγκεντρωθεί εργαζόμενοι σε ένδειξη συμπαράστασης προς τον εργοδότη τους.
Μάλιστα το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων σε ανακοίνωσή του είχε καταγγείλει ότι η συγκέντρωση κάποιων εργαζομένων της Βιολάντα κάθε άλλο παρά αυθόρμητη ήταν, αλλά «έγινε μετά από οργανωμένη παρέμβαση της εργοδοσίας μέσω ενός στενού πυρήνα στελεχών της επιχείρησης και συγγενών του εργοδότη».
Ταυτόχρονα απευθύνει κάλεσμα στους εργαζόμενους της εταιρείας Βιολάντα και σε αυτούς που ενέδωσαν σε αυτή την «καθοδηγούμενη» ενέργεια να συμμετάσχουν στις διαδικασίες των σωματείων προκειμένου να διεκδικήσουν οργανωμένα τη δουλειά τους και το εισόδημά τους – για τα οποία αισθάνονται «δικαιολογημένη αβεβαιότητα»- απέναντι στον εργοδότη και το υπουργείο Εργασίας.
«Από καθαρή τύχη δεν ήταν και αυτοί στη θέση των θυμάτων»
Στην ανάρτησή του ο γιός της Αγάπης Μπουνόβα, που έχασε τη ζωή της στη φονική έκρηξη ανέφερε για τους χειροκροτητές ότι «από καθαρή τύχη δεν ήταν κι αυτοί στη θέση των θυμάτων» και ότι έχει δει «βίντεο για το πώς αντιμετώπιζε η συγκεκριμένη εργοδοσία τους συνδικαλιστές και με τι όρους και απειλές εξασφάλιζε ότι οι εργαζόμενοι θα συμπεριφέρονταν όπως ήθελε αυτή».
Όσον αφορά τους επευφημούντες, σχολίασε ότι «ο τόπος είναι μικρός και τα μάτια τους κάποια στιγμή θα συναντηθούν με τα μάτια των οικογενειών των θυμάτων».
Αναλυτικά
«Εγώ ξέρω ότι η μητέρα μου Αγάπη Μπουνόβα, η Έλενα Κατσαρού, η Βασιλική Σκαμπαρδώνη, η Βούλα Μπουκουβάλα και η Αναστασία Νάσιου έχουν τιναχτεί στον αέρα ενώ εργάζονταν βραδινή βάρδια μέσα στο εργοστάσιο.
Ξέρω ότι από καθαρή τύχη δεν ήταν κι αυτοί στη θέση των θυμάτων. Ξέρω τα στοιχεία που έχουν βγει στο φως από τόσες διαφορετικές πηγές με τόσους διαφορετικούς τρόπους. Πυροσβεστική, μάρτυρες, εμπειρογνώμονες, εργαζόμενες.
Ξέρω ότι έγινε αναβάθμιση της κατηγορίας και πλέον μιλάμε για δολοφονία με ενδεχόμενο δόλο. Ξέρω ότι πια μιλάμε για κακουργηματικές κατηγορίες. Ξέρω ότι έκλεισε κι άλλο εργοστάσιο του συγκεκριμένου, γιατί σύμφωνα με την περιφέρεια Θεσσαλίας, όπως αναφέρεται στο σχετικό έγγραφο, «κρίνουμε ότι προκαλείται άμεσος κίνδυνος για την ασφάλεια των εγκαταστάσεων και των εργαζομένων λόγω μη ύπαρξης πιστοποιητικών ελέγχου δεξαμενών σε ισχύ και μη ύπαρξης πιστοποιητικού πυροπροστασίας ή αποδεικτικού αρχειοθέτησης μελέτης πυροπροστασίας».
Ξέρω κι έχω δει βίντεο για το πώς αντιμετώπιζε η συγκεκριμένη εργοδοσία τους συνδικαλιστές και με τι όρους και απειλές εξασφάλιζε ότι οι εργαζόμενοι θα συμπεριφέρονταν όπως ήθελε αυτή.
Ξέρω ότι ο τόπος είναι μικρός και τα μάτια τους κάποια στιγμή θα συναντηθούν με τα μάτια των οικογενειών των θυμάτων. Των ορφανών, των χήρων, των γονιών που έχασαν τα παιδιά τους. Ξέρω ότι κάποια στιγμή θα περάσουν μπροστά από τους τάφους των συναδέλφων τους που θα μπορούσε να είναι κι ο δικός τους».
IN.GR
