ΚείμενοΔημήτρης Τερζής
Η περίφημη τροπολογία για τον Άγνωστο Στρατιώτη πέρασε. Στην ουσία όμως, δημιούργησε μεγαλύτερα προβλήματα απ’ αυτά που κλήθηκε να λύσει. Το ρήγμα Μητσοτάκη-Δένδια είναι πλέον ορατό σε όλους.
Kαι να’ θέλε η κυβέρνηση να πείσει για τις αγαθές και πατριωτικές προθέσεις της για το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη δεν μπορεί. Και δεν μπορεί επειδή υπάρχει κόσμος εντός κυβέρνησης που μαρτυράει. Πάρτε για παράδειγμα τον υπουργό Υγείας κ. Γεωργιάδη ο οποίος έσπευσε να προτρέψει δημοσιογράφους να ρωτάνε πλέον τον κ. Δένδια τι θα πράξει με το μνημείο, από τη στιγμή που με την επίμαχη τροπολογία η ευθύνη του περνάει στο υπουργείο Άμυνας.
Ο συνηθισμένος «λαγός»
Και βέβαια όλα αυτά ο κ. Γεωργιάδης τα είπε με διάθεση που έφτανε τα όρια της χαιρεκακίας, καθώς όλοι γνωρίζουν ότι οι σχέσεις του με τον κ. Δένδια δεν είναι οι καλύτερες. Ο κ. Γεωργιάδης βέβαια έχει κι έναν άλλο ρόλο. Εκφράζει τα θέλω του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, λειτουργώντας πολλές φορές ως «λαγός».
Το θέμα είναι πως η σπουδή της κυβέρνησης να περάσει την τροπολογία για το Μνημείο φαίνεται πως θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα απ’ ότι -υποτίθεται- καλείται να λύσει. Ακούσαμε για παράδειγμα πως η κυβέρνηση πήρε αυτή την απόφαση, διαπιστώνοντας πόση ζημιά της έκανε η διαμαρτυρία του Πάνου Ρούτσι μπροστά στη Βουλή.
Αν η κυβέρνηση θεωρεί ότι με αυτόν τρόπο αλλάζει την ατζέντα μάλλον πρέπει να δει και πάλι τα αντανακλαστικά της και τις εκτιμήσεις που κάνει. Τα Τέμπη δεν πρόκειται να φύγουν από την ατζέντα με τόσες πτυχές τους ανοιχτές και με μια δίκη που αναμένει όλη η χώρα να έχει πάρει ήδη ημερομηνία για την επερχόμενη Άνοιξη.
Εκδίκηση της κυβέρνησης;
Αλλά και τη δίκη ν’ αφήσει κανείς κατά μέρος, η σπουδή των κυβερνώντων να μην βιώσουν ξανά άλλο περιστατικό τύπου Ρούτσι το οποίο τους εξέθεσε ανεπανόρθωτα και τους οδήγησε σε συντριπτική πολιτική αλλά και επικοινωνιακή ήττα, περνώντας την τροπολογία για το Μνημείο, απλώς κάνει τον κόσμο περισσότερο έξαλλο απ΄ ότι ήδη είναι.
Πόσο μάλλον από τη στιγμή που στη συνείδηση της κοινωνίας πέρασε η αίσθηση ότι η κυβέρνηση εν προκειμένω λειτούργησε όντως εκδικητικά απέναντι σ΄έναν πατέρα, τον οποίο κατά τα λοιπά σέβεται και τιμά.
Κατάφερε επίσης να συσπειρώσει την αντιπολίτευση εναντίον της. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας αυτό μαρτυρά. Και μπορεί η τροπολογία να πέρασε αλλά φαίνεται πως πέρασαν και οι εποχές που η κυβέρνηση κατάφερνε να «σπάσει» σε κομμάτια την αντιπολίτευση κατά τη διάρκεια μιας ψηφοφορίας. Πλέον, στα κομβικά ζητήματα, αυτό γίνεται από σπάνια έως καθόλου.
Πέραν αυτών όμως, η κυβέρνηση βρέθηκε εκτεθειμένη σε ό,τι αφορά τα εσωκομματικά της. Το γεγονός ότι δύο μέρες όλη η συζήτηση περιστρεφόταν γύρω απ΄ τις κινήσεις Δένδια, τη σαφέστατη διαφοροποίησή του από το Μαξίμου και αν τελικά θα ψηφίσει την τροπολογία, μετατόπισε όλο το βάρος της υπόθεσης στο εσωτερικό της ΝΔ και δεν στήριξε κανένα «πατριωτικό» ή αντίστοιχου είδους αφήγημα που θα μπορούσε να ικανοποιήσει το ακροκεντρώο κοινό της ή έστω κάποιους υπερπατριώτες στα δεξιά της.
Κερδισμένος ο Δένδιας
Ο ίδιος ο υπουργός μπορεί μεν να ψήφισε την τροπολογία -κανείς δεν περίμενε να μην το κάνει- ο τρόπος, δε, με τον οποίο κινήθηκε έδειξε έναν πολιτικό, ο οποίος δεν κρέμεται απ’ τα ρούχα του πρωθυπουργού. Κι αν έκανε την αρχή σήμερα με την τροπολογία, κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι θα κάνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις στο μέλλον. Επικοινωνιακά ο Νίκος Δένδιας πήρε αυτό τον γύρο, αφήνοντας στην αντίπερα όχθη τον Άδωνι Γεωργιάδη να λειτουργεί σαν τον καλό γιο στην παραβολή του ασώτου.
Πολιτικά μιλώντας, επισημοποιήθηκε με δόξα και τιμή το ρήγμα μεταξύ του υπουργού Άμυνας και του πρωθυπουργού. Κι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έως τώρα είχε βρεθεί αντιμέτωπος με εξωτερικά μέτωπα, η νέα συνθήκη τον φέρνει σε θέση αυξημένης επιφυλακής μέσα στο ίδιο του το κόμμα.
Κατά τα λοιπά, από εδώ και στο εξής μένει να δούμε αν η τροπολογία θα εφαρμοστεί ή αν θα καταλήξει ένα κενό γράμμα του νόμου, που απλώς υπάρχει για να υπάρχει και να θυμίζει -για πόσο άραγε;- ότι έγινε μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσει ένα περιστασιακό αφήγημα της κυβέρνησης.
IN.GR
