Γράφει ο Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος
Η αντιμετώπιση των αγροτικών κινητοποιήσεων λέει πολλά για το πώς εννοεί η κυβέρνηση τη «στροφή προς την κοινωνία»
Υποτίθεται ότι η κυβέρνηση είχε πάρει το μήνυμα από τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι υπάρχει μεγάλη κοινωνική δυσαρέσκεια στην κοινωνία με επίκεντρο την κατάσταση στην οικονομία και την έκρηξη της ακρίβειας.
Επιπλέον, είχε κάνει διάφορες εξαγγελίες ότι θα ασχοληθεί συστηματικά με τα προβλήματα των αγροτών, ιδίως από τη στιγμή που έγινε σαφές ότι μέσα από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, που στο επίκεντρο έχει την κυβερνητικά ενορχηστρωμένη διασπάθιση ευρωπαϊκών επιδοτήσεων με καθαρά κομματικά κριτήρια, διακυβευόταν συνολικά το καθεστώς των επιδοτήσεων και αυτό θα είχε αρνητικές επιπτώσεις για τους αγρότες.
Και όταν ήρθε η ώρα και οι αγρότες αντέδρασαν συνειδητοποιώντας ότι οι όποιες εξαγγελίες δεν μετατρέπονταν σε πράξεις και αποφάσεις, τότε η κυβέρνηση το μόνο που είχε να προσφέρει ήταν ωμή αστυνομική βία.
Μόνο που αυτό δεν ήταν ένα τυχαίο περιστατικό, ένας «υπερβάλλων ζήλος» των αστυνομικών, ή ένας «κακός χειρισμός».
Στην πραγματικότητα, αυτό που έγινε συγκεφαλαιώνει το πώς η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τα αιτήματα της κοινωνίας.
Από τη μια η κυβέρνηση πασχίζει να δείξει ότι έχει ένα «κοινωνικό πρόσωπο». Ότι νοιάζεται για την κοινωνία. Ότι θέλει να σπάσει αυτό το τείχος δυσαρέσκειας που υψώνεται μπροστά της.
Μόνο που η κρίσιμη διάσταση είναι ότι κατά βάση απλώς «θέλει να δείξει». Θέλει να περάσει ένα επικοινωνιακό μήνυμα. Θέλει να διαμορφώσει μια θετική «εικόνα», που απέχει παρασάγγας και από την πραγματικότητα και από τις αληθινές προθέσεις της. Κάτι σαν τις καλογραμμένες κυριακάτικες αναρτήσεις του Πρωθυπουργού.
Όταν έρχεται η ώρα να κάνει πράξη τις όποιες εξαγγελίες τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Η επιδότηση ενοικίου όχι μόνο δεν κατορθώνει να λύσει την σοβούσα στεγαστική κρίση, ιδίως σε πόλεις όπως η Αθήνα, αλλά αποδείχθηκε ότι οι κυβερνητικές εξαγγελίες καλλιέργησαν ψεύτικες ελπίδες.
Τα μέτρα για τη συγκράτηση της ακρίβειας όπως αποδεικνύεται σε μεγάλο βαθμό έχουν αποτύχει.
Οι φοροελαφρύνσεις δεν λύνουν το πρόβλημα ότι οι μισθοί παραμένουν από τους χαμηλότερους στην Ευρώπη.
Και βέβαια οι εξαγγελίες για έγκαιρες ενισχύσεις των αγροτών δεν λύνουν το πρόβλημα της δομικής κακοδιαχείρισης των προβλημάτων των αγροτών και των κτηνοτρόφων από αυτή την κυβέρνηση, την ώρα που η χώρα βρίσκεται στο στόχαστρο των ευρωπαϊκών θεσμών.
Αυτό εξηγεί γιατί για άλλη μια φορά ο αυταρχισμός γίνεται ένα «δομικό» στοιχείο της πολιτικής αυτής της κυβέρνησης.
Γιατί πέραν της ευκολίας της επικοινωνιακής διαχείρισης, δεν γνωρίζει άλλο τρόπο πέραν της αντιμετώπισης των διαμαρτυριών ως εχθρικών ενεργειών (αρκεί να θυμηθούμε πώς αντιμετωπίζει π.χ. ο υπουργός Υγείας τις κινητοποιήσεις των γιατρών και των νοσηλευτών).
Γιατί πολύ απλά αυτή η κυβέρνηση πιστεύει και υλοποιεί μια πολύ συγκεκριμένη πολιτική, προτεραιότητα της οποίας δεν αποτελεί η αντιμετώπιση των κρίσιμων προβλημάτων της κοινωνίας, την ώρα που τόσο οι οικονομικές αποφάσεις της όσο και οι θεσμικές επιλογές της καθιστούν ακόμη πιο δύσκολο το να ακολουθηθεί ένας διαφορετικός δρόμος.
Και ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο όσο και να προσπαθήσει να δείξει κοινωνικό πρόσωπο, στο τέλος θα το διαψεύδει η ίδια με τις επιλογές και τις πράξεις της.
IN.GR
