ΡεπορτάζΓιάννης Μπασκάκης
Οι στοχεύσεις πίσω από την ομιλία Μητσοτάκη στη Βουλή: Η προβολή της αποστολής φρεγατών στην Κύπρο, η τακτική των «συναινέσεων», το αφήγημα περί «σταθερότητας», οι διαρροές στα δεξιά. Ποια ακροατήρια επιχειρεί να προσεγγίσει η κυβέρνηση στη σκιά του πολέμου.
Ως μία ευκαιρία να συσπειρώσει το εγχώριο ακροατήριό της βλέπει τη σημερινή συγκυρία, που διαμορφώνουν οι δραματικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, η κυβέρνηση, η οποία πέραν των ίδιων των γεγονότων του πολέμου στο Ιράν, κοιτάζει ταυτόχρονα και στο εσωτερικό της χώρας, επιχειρώντας να αξιοποιήσει το μομέντουμ, προκειμένου να ικανοποιήσει τις στοχεύσεις της στο αμιγώς πολιτικό επίπεδο, όπου ήδη ο πρωθυπουργός έχει επισήμως βάλει το κόμμα του (και την ίδια τη χώρα) σε μια άτυπη μακρά προεκλογική περίοδο.
Πρώτα απ’ όλα ο ίδιος ο τρόπος που η κυβέρνηση προβάλλει την αποστολή των δύο φρεγατών και των τεσσάρων αεροσκαφών στην Κύπρο, αποσκοπεί στη συσπείρωση του πιο δεξιού ακροατηρίου, το οποίο αποσυσπειρώνει έντονα η κριτική που δέχεται το μέγαρο Μαξίμου για τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής από το εσωτερικό της παράταξης και ιδίως από τους δύο πρώην πρωθυπουργούς Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά.
Η αποτίμηση
Σε αυτό το πλαίσιο, κυβερνητικές πηγές, ως αποτίμηση της παρουσίας του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Βουλή, έλεγαν ότι ο πρωθυπουργός «επεσήμανε τον εθνικοκεντρικό χαρακτήρα της πολιτικής του, τον οποίο συνόψισε στη φράση: η εξωτερική και η αμυντική πολιτική δεν ασκείται με ιδεολογικά αλλά ασκείται με εθνικά κριτήρια και αναφέρθηκε στην απόφαση της χώρας να σταθεί στο πλευρό της Κύπρου», ενώ υποστήριζαν ότι παρουσίασε «την ετοιμότητα της χώρας απέναντι στη διεθνή κρίση σε όλα τα πεδία: από την οικονομία μέχρι τη διπλωματία και την άμυνα και από το μεταναστευτικό μέχρι την τρομοκρατία και τα ζητήματα Προστασίας του Πολίτη».
Στο ίδιο πλαίσιο, ο ίδιος ο Κυρ. Μητσοτάκης, από το βήμα της Βουλής, θέλησε να πει ότι «η Ελλάδα είναι παρούσα με ευθύνη και ισχύ όπου την καλεί το εθνικό καθήκον και θέτει τις αναβαθμισμένες Ένοπλες Δυνάμεις της στην υπηρεσία του οικουμενικού Ελληνισμού», λέγοντας ότι «ύστερα από επικοινωνία μου με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, η ελληνική πολιτεία έστειλε στην Κύπρο το καμάρι του ελληνικού στόλου, τη φρεγάτα «Κίμων», τη φρεγάτα «Ψαρά» και τέσσερα αεροσκάφη F-16 Viper».
Με αυτές τις διατυπώσεις βέβαια και την αναφορά στην προσωπική του επικοινωνία με τον Ν. Χριστοδουλίδη, ο πρωθυπουργός έδειξε και ότι δεν θέλει να αφήσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε σχέση με την αποστολή των φρεγατών και των αεροσκαφών στην Κύπρο, στον, διακριτό από τον ίδιο, εσωκομματικό πόλο Νίκο Δένδια. Σε μια στιγμή, μάλιστα, που ο υπουργός Άμυνας, βρισκόμενος λόγω του χαρτοφυλακίου του στο επίκεντρο της διαχείρισης της κρίσης, εμφανίζεται να ενισχύει το ηγετικό εσωκομματικό του προφίλ.
Ελπίζουν σε συσπείρωση
Την ίδια ώρα, στην κυβέρνηση ελπίζουν σε οφέλη από το φαινόμενο κατά το οποίο οι μεγάλες κρίσεις και οι πόλεμοι ευνοούν την εκάστοτε κυβέρνηση, προκαλώντας συσπείρωση πολιτών γύρω της (Rally ’round the flag effect), ενώ θεωρούν ότι η τόσο μεγάλη διεθνής αστάθεια ευνοεί το αφήγημα περί κυβερνητικής «σταθερότητας», το οποίο είναι και το κεντρικό με το οποίο θα πάει ο Κυρ. Μητσοτάκης στις εκλογές.
Εξ ου και ο πρωθυπουργός στη Βουλή, θέλησε να πει ότι στα ««αχαρτογράφητα νερά» αυτών των νέων διεθνών ανακατατάξεων η εσωτερική σταθερότητα της χώρας γίνεται ακόμα περισσότερο προϋπόθεση ασφάλειας αλλά και προόδου, καλώντας όλους μας σε αυτή την αίθουσα να αντιληφθούμε ότι είναι καιρός τα μικρά και τα κομματικά να υποχωρούν, επιτέλους, μπροστά στα μεγάλα και τα εθνικά», μιλώντας για «συναίνεση» έναντι των «συνθημάτων που διχάζουν».
«Συναινέσεις»
Μάλιστα, μιλώντας περί «συναινέσεων» και «εθνικής συστράτευσης», δεν δίστασε να επιχειρήσει να συνδέσει τις ρυθμίσεις για την επιστολική ψήφο των αποδήμων και για τριεδρική περιφέρεια για τους τελευταίους (που από την πλευρά της κυβέρνησης αποσκοπούν στην εισαγωγή ψηφοφόρων από τη δεξαμενή της Ομογένειας) με τη διεθνή αστάθεια που προκαλεί ο πόλεμος στο Ιράν, λέγοντας ότι «σε τέτοιους καιρούς η συμμετοχή των ομογενών μας στα κοινά γίνεται ένας πανίσχυρος «κρίκος», που χαλυβδώνει τους δεσμούς μας με τον Ελληνισμό απανταχού της γης, κάνοντας την πατρίδα μας πιο δυνατή και την πορεία μας σε ένα αβέβαιο περιβάλλον πιο σίγουρη και πιο αισιόδοξη».
Με άλλα λόγια, το Μαξίμου χρησιμοποιεί τη διεθνή συγκυρία, προκειμένου να προωθήσει την τακτική του περί «συναινέσεων» (σε πεδία όπως το θέμα των ομογενών, ή της συνταγματικής αναθεώρησης), η οποία στο βάθος έχει ως στόχευση την προσέγγιση κεντρογενών ακροατηρίων που διεκδικεί και το ΠΑΣΟΚ (το οποίο στο θέμα των αποδήμων ψήφισε την επιστολική και όχι την τριεδρική περιφέρεια, με αποτέλεσμα το Μαξίμου να μιλά για «μισή συναίνεση»).
Ψύχος
Την ώρα βέβαια που οι σχέσεις Μητσοτάκη – Ανδρουλάκη χαρακτηρίζονται από ψύχος λόγω του σκανδάλου των υποκλοπών, το οποίο ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έθεσε εκ νέου στη Βουλή, με τον πρωθυπουργό να αποφεύγει για άλλη μια φορά οποιαδήποτε αναφορά. Η σύγκρουση για το θέμα αυτό θα έρθει σε προ ημερησίας συζήτηση, μετά και το επίσημο αίτημα του Ν. Ανδρουλάκη, το οποίο έχει δεσμευτεί ότι θα κάνει δεκτό ο Κυρ. Μητσοτάκης. Σε αντίθεση, όπως φαίνεται, με την πρόταση για νέα εξεταστική. Στην κυβέρνηση απαντούν ότι εξεταστική έχει ήδη γίνει.
Αλλά ο πρωθυπουργός απέφυγε να απαντήσει και στην καταγγελία του ΠΑΣΟΚ και του προέδρου του για «νέο πάρτι αναθέσεων 7.700.000 ευρώ» σε μία εταιρεία με αδιαφανείς διαγωνιστικές διαδικασίες, στην περίπτωση της καμπάνιας ενημέρωσης των αποδήμων.
Στα δεξιά
Ο Κυρ. Μητσοτάκης επικεντρώθηκε στη δική του προσπάθεια να ανακόψει τις διαρροές ψηφοφόρων στα δεξιά της ΝΔ. Κάτι το οποίο επιχειρεί τώρα ακόμα πιο έντονα, αξιοποιώντας τη συγκυρία.
Εξ ου και, αφού πρώτα έστρεψε τα πυρά του σε διαφορετικές κατευθύνσεις, μιλώντας για ««επαγγελματίες ανησυχούντες», πότε για την υπεύθυνη θέση της χώρας, πότε και για το Διεθνές Δίκαιο», εκτόξευσε ευθείες βολές σε «διάφορες φωνές από κόμματα και στελέχη που βρίσκονται στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας», μιλώντας για «πατριώτες της φακής» και λέγοντας ότι «ήταν οι πρώτοι υπέρμαχοι της ανάγκης η χώρα πάντα να επιστρατεύει την εθνική της ισχύ για να υπερασπίζεται τη δική της κυριαρχία. Διαπίστωσα μία αμηχανία και μία σχετική αφωνία για την πρωτοβουλία αυτή της Ελληνικής Κυβέρνησης (σ.σ. σε σχέση με την Κύπρο)».
Ο αντιπρόεδρος
Κι ενώ ο ίδιος πρωθυπουργός επιλέγει, σε σχέση με τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή, να μην κάνει ό,τι με τη Βενεζουέλα και να εμφανιστεί με λόγο μετρημένο, χωρίς να υπερθεματίζει των πολεμικών επιθέσεων, αλλά βέβαια και χωρίς να παίρνει ρητές αποστάσεις από αυτές, λέγοντας και στη Βουλή ότι «υποστηρίζουμε την αποκλιμάκωση των ενεργών συγκρούσεων και την επιστροφή της διπλωματίας με σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο», είναι ο αντιπρόεδρος της ΝΔ και υπουργός Υγείας που στην πρώτη του ανάρτηση με φανατισμό εξυμνεί Τραμπ και Νετανιάχου για την κήρυξη του πολέμου και τάσσεται και πάλι με το δίκαιο του ισχυρού και όχι με τη διεθνή νομιμότητα.
Και σε δεύτερη ανάρτησή του επιχειρεί να συγκρίνει την πολιτική ζωή της Ελλάδας με το Ισραήλ, το οποίο εξυμνεί -δηλαδή με μια χώρα που έχει κηρύξει πόλεμο- επιβεβαιώνοντας έτσι ότι έχει το πράσινο φως από τον πρωθυπουργό να προχωρά σε αυτές τις αναρτήσεις. Το μεν Μαξίμου με τη δική του ρητορική επιχειρεί να απευθυνθεί και σε πιο μετριοπαθή ακροατήρια, την ώρα που ο Αδωνις Γεωργιάδης έχει αναλάβει να μαζέψει, για λογαριασμό της κυβέρνησης, το εγχώριο φιλο-τραμπικό κοινό.
IN.GR
