ΡεπορτάζΓιάννης Μπασκάκης
Προσπάθεια απαξίωσης των ζητημάτων της Δημοκρατίας και της διαφθοράς, ανοιχτές επιθέσεις και ευθείες παρεμβάσεις στην ευρωπαϊκή εισαγγελία και επιχείρηση επιβολής σιωπητηρίου για τις υποκλοπές συνθέτουν την τακτική που επιλέγει ο Κυρ. Μητσοτάκης, απέναντι στη δίνη των σκανδάλων. Χρήση μέχρι και της σοβαρής κατάστασης της υγείας του Γ. Μυλωνάκη στην προσπάθεια αλλαγής ατζέντας.
Ο αποπροσανατολισμός από την ουσία των σκανδαλωδών υποθέσεων που κλυδωνίζουν συθέμελα την κυβέρνηση, ήταν τελικά η τακτική που αποφασίστηκε στις κλειστές συσκέψεις του Μαξίμου των προηγούμενων ημερών, όπως αποδείχτηκε από την παρουσία στη Βουλή του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος έκανε οτιδήποτε άλλο, εκτός από το να δώσει απαντήσεις στα κρίσιμα ερωτήματα που έχουν θέσει οι αλλεπάλληλες αποκαλύψεις για τις υποκλοπές και το Κράτος Δικαίου. Ο Μητσοτάκης έφτασε μάλιστα στο σημείο να επιτεθεί ευθέως στην ευρωπαϊκή εισαγγελία, αμφισβητώντας την «ουδετερότητά» της, αλλά ακόμα και να εργαλειοποιήσει τη σοβαρή κατάσταση της υγείας του στενού του συνεργάτη, Γιώργου Μυλωνάκη, υποδεικνύοντας απρεπώς, ως υπαίτια για αυτήν, την κριτική των πολιτικών αρχηγών της αντιπολίτευσης.
Επιχείρηση απαξίωσης
Και πρώτα απ’ όλα ο πρωθυπουργός προσπάθησε να υποβαθμίσει και να απαξιώσει τη συζήτηση για το Κράτος Δικαίου, λέγοντας ότι πρέπει «να διακρίνουμε τα μεγάλα και τα σοβαρά από τα μικρότερα και τα λιγότερο σοβαρά» και να φτάσει να ισχυριστεί ότι τα ζητήματα της κρίσης των θεσμών, της ποιότητας της Δημοκρατίας μας, των σκανδάλων και της διαφθοράς, δεν ενδιαφέρουν τους πολίτες, υποστηρίζοντας ότι «ο κόσμος στα τραπέζια το Πάσχα» δεν συζητούσε τα θέματα αυτά που ήταν το αντικείμενο της συνεδρίασης της Βουλής, αλλά ότι αυτό που συζητούσε (και επομένως αυτό που τον ενδιαφέρει σε αντίθεση με τα θέματα της Δημοκρατίας μας και της διαφθοράς) είναι ότι… «τα παιδιά τους είναι κολλημένα στα κινητά τηλέφωνα και περιμένουν από την κυβέρνηση και από την Ευρώπη να κάνει κάτι σε αυτή την κατεύθυνση».
Μάλιστα, μπροστά στις αποκαλύψεις των σκανδάλων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλησε να… διευρύνει, κατά το δοκούν, τον ορισμό της έννοιας του Κράτους Δικαίου, και να εκτρέψει τη συζήτηση, από τις πολλές και σοβαρές σκανδαλώδεις υποθέσεις που το πλήττουν ευθέως, σε ήσσονος σημασίας, διοικητικής, κυρίως, φύσης παρεμβάσεις που αυτονόητα συνοδεύουν την εξέλιξη των ψηφιακών μέσων (παρότι βέβαια και η υποβολή των αιτήσεων στον ΟΠΕΚΕΠΕ και η καταβολή των αγροτικών επιδοτήσεων, ψηφιακά γίνεται).
Και σε αυτό το πλαίσιο να υποστηρίξει ότι Κράτος Δικαίου, μεταξύ άλλων, είναι να «απονέμονται οι συντάξεις σε λίγους μήνες και όχι σε πολλά χρόνια και να μην απαιτείται καμία ανθρώπινη παρέμβαση προκειμένου κάποιος πολίτης να εξυπηρετηθεί γρηγορότερα», να «γίνονται οι μετεγγραφές στα πανεπιστήμια με τρόπο διάφανο και αντικειμενικό» ή να επιδίδονται ηλεκτρονικά οι κλήσεις της τροχαίας.
Επίθεση στην ευρωπαϊκή εισαγγελία
Το δεύτερο σημείο της πρωθυπουργικής τακτικής που παρακολουθήσαμε στη Βουλή, ήταν βέβαια η επιλογή του Κυρ. Μητσοτάκη να επιτεθεί ανοιχτά στον θεσμό της ευρωπαϊκής εισαγγελίας, για την οποία είπε μεν ότι «είναι σεβαστή και κάνει τη δουλειά της», αλλά την κατηγόρησε ευθέως για «επιλεκτικές διαρροές στα μέσα μαζικής ενημέρωσης», για «ελέγχους σε δόσεις», αλλά και για «επιπόλαιες διαπιστώσεις που αμαυρώνουν πρόσωπα και γίνονται επιχειρήματα στον κομματικό ανταγωνισμό», ενώ επιχείρησε ευθεία παρέμβαση στη Δικαιοσύνη, καλώντας την ευρωπαϊκή εισαγγελία «να αποφανθεί ποιους και με τι κατηγορίες θα στείλει τελικά στο ακροατήριο, να αποφασίσει αν πρόκειται να αρχειοθετήσει κάποιες υποθέσεις και με αυτόν τον τρόπο να δείξει έμπρακτα την ουδετερότητά της και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να ασκεί τα καθήκοντά της».
Με άλλα λόγια κάλεσε την ευρωπαϊκή εισαγγελία να λάβει αποφάσεις που να είναι τέτοιες, οι οποίες από την ελληνική κυβέρνηση θα εκληφθούν ως στάση «ουδετερότητας», την οποία έτσι ο πρωθυπουργός επέλεξε να αμφισβητήσει.
Ανοιχτό μπούλινγκ
Το κλίμα ανοιχτού μπούλινγκ της ελληνικής κυβέρνησης στην ευρωπαϊκή εισαγγελία, είχε ήδη φροντίσει να διαμορφώσει ο υπουργός Υγείας, αντιπρόεδρος της ΝΔ και συνήθης «λαγός» του μεγάρου Μαξίμου, Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος είχε εξαπολύσει (Action24) μια εξαιρετικά ακραία επίθεση κατά της ευρωπαϊκής εισαγγελίας, για την οποία είπε ότι «δεν είναι κανένας σοβαρός θεσμός» και ότι «πολιτικά παιχνίδια από την ευρωπαϊκή εισαγγελία απαγορεύονται», ενώ επέλεξε την εκτός ορίων ευθεία στοχοποίηση σε προσωπικό επίπεδο της ευρωπαίας εισαγγελέα Πόπης Παπανδρέου, την οποία κατηγόρησε ότι «θέλει να εκβιάσει την ανανέωση της θητείας της. Γιατί το άλλο που πρέπει να σκεφτώ είναι ότι έχουμε βάλει μια άσχετη εισαγγελέα που δεν ξέρει νομικά» και ότι «έχει προσπαθήσει να καταστρέψει βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου που έχουν ιδρώσει για να βγουν βουλευτές, έχουν τρέξει στα πεζοδρόμια, έχουν σφίξει χέρια που ούτε ξέρει αυτή για να βγει βουλευτής πόσο δύσκολο είναι, και έχει στείλει αυτή τη δικογραφία για να συκοφαντήσει αυτούς τους ανθρώπους».
Με αποτέλεσμα βέβαια η κυβέρνηση να δεχτεί το ράπισμα της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων που υπερασπίστηκε την «νομική κατάρτιση, το ήθος, αλλά και την εμπειρία σε σημαντικές υποθέσεις» της κ. Παπανδρέου, τονίζοντας ότι «η εμπιστοσύνη προς τη Δικαιοσύνη δεν μπορεί να είναι a’ la carte», ότι «οι φορείς άσκησης της εκτελεστικής εξουσίας έχουν υποχρέωση με τα λόγια και τα έργα τους, να αποδεικνύουν την εμπιστοσύνη τους, απέχοντας από δηλώσεις ή ενέργειες που υπονομεύουν το κύρος των λειτουργών της» και πως οι δηλώσεις Γεωργιάδη «συνιστούν ευθεία παρέμβαση σε δικαιοδοτικό έργο».
Οι υποκλοπές
Όσο, δε, συγκεκριμένα για την υπόθεση των υποκλοπών, η απάντηση του πρωθυπουργού ουσιαστικά ήταν η επίκληση του περιβόητου 41% που πήρε η ΝΔ στις τελευταίες εθνικές εκλογές. Ειδικότερα ο Κυρ. Μητσοτάκης θέλησε να πει ότι η υπόθεση της ΕΥΠ «μας απασχόλησε πριν από τέσσερα χρόνια. Ήταν αντικείμενο Εξεταστικής Επιτροπής. Είναι ένα θέμα το οποίο σε πολιτικό επίπεδο κρίθηκε, σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις».
Kατά τα λοιπά, ο πρωθυπουργός έκανε λόγο για «κενά στη δράση της ΕΥΠ» που «καλύφθηκαν νομοθετικά, με δικλίδες ασφαλείας που θεσμοθετήθηκαν για πρώτη φορά». Εννοώντας τον νόμο που η παρούσα κυβέρνηση αναγκάστηκε να φέρει μόνο όταν ήρθε στο φως η παρακολούθηση Ανδρουλάκη και το σκάνδαλο των υποκλοπών και ο οποίος όχι μόνο δεν διασφάλιζε το δικαίωμα του παρακολουθούμενου να ενημερωθεί ουσιαστικά, μετά τη λήξη του μέτρου, αλλά έβαζε πρόσθετα προσκόμματα.
Συνέχισε επίσης την κυβερνητική προσπάθεια απαξίωσης του ιδρυτή της Intellaxa Ταλ Ντίλιαν, ο οποίος έχει «καρφώσει» την κυβέρνηση και την ΕΥΠ για την χρήση του Predator, αποκαλώντας τον απαξιωτικά: «κ. Ντίλιαν, Ντύλαν, πώς τον λένε» και λέγοντας ότι «η κυβέρνηση και εγώ προσωπικά δεν εκβιαζόμαστε από κανέναν πρωτόδικα καταδικασμένο, ο οποίος έχει δικαίωμα να λέει ό,τι θέλει».
Επιχείρησε επίσης να επιβάλει σιωπητήριο για το σκάνδαλο των υποκλοπών, κατηγορώντας όποιον ασχολείται με αυτό, για «ανεύθυνες συζητήσεις» που «ναρκοθετούν» τη δράση της ΕΥΠ και που μετατρέπονται «ενίοτε και σε ένα αντεθνικό επιχείρημα δυνάμεων εκτός των συνόρων».
Εργαλειοποίηση
Έσχατη προσπάθεια επιβολής σιωπητηρίου συνολικά για τις υποθέσεις των σκανδάλων, η απρέπεια του πρωθυπουργού να χρησιμοποιήσει τη σοβαρή κατάσταση της υγείας του Γ. Μυλωνάκη και να επιχειρήσει να την χρεώσει στην αντιπολίτευση, προκειμένου να την κατηγορήσει για «τοξικότητα», μιλώντας για «συμπεριφορές και λέξεις» που «μπορεί να γίνονται σφαίρες» και λέγοντας: «Έχετε αναλογιστεί ποτέ εσείς -και αναφέρομαι και σε συγκεκριμένους πολιτικούς αρχηγούς, που με τόση άνεση επιτίθεστε με απαράδεκτους προσωπικούς χαρακτηρισμούς- το βάρος το ψυχολογικό στο οποίο υποβάλλετε τους πολιτικούς σας αντιπάλους και τις οικογένειές τους, για να φτάσει αυτός ο άνθρωπος σήμερα να παλεύει για τη ζωή του, με αυτές τις αθλιότητες».
Η παραδοχή Λαζαρίδη
Όσο για την υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη, στο Μαξίμου αντιλήφθηκαν ότι ο πρωθυπουργός δε μπορεί να εμφανιστεί στη Βουλή, χωρίς να υπάρξει έστω μισή προσπάθεια κλεισίματος αυτού του μετώπου. Εξ ου και το πρωί πριν τη συζήτηση για το Κράτος Δικαίου, ο νέος υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης έσπευσε στην, κατόπιν εορτής, παραδοχή της παρανομίας του διορισμού του το 2007 (και στο πυροτέχνημα περί «έντοκου καταλογισμού οποιωνδήποτε αχρεωστήτως καταβληθέντων σε εμένα ποσών»), παρότι βέβαια ήταν ο ίδιος που τις προηγούμενες μέρες ισχυριζόταν ότι ο διορισμός του ήταν νόμιμος με βάση τα τότε ισχύοντα. Φυσικά και αυτό το μέτωπο παραμένει για τον πρωθυπουργό ανοιχτό.
IN.GR
