Πολλοί ελπίζουν να κάνει πραγματικότητα τη δέσμευσή ο επερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, για να σιγήσουν τα όπλα στην Ουκρανία.
Εντός ολίγων ημερών ορκίζεται ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος μεταξύ των τόσων πολλών που υποσχέθηκε, ήταν και να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία σε «24 ώρες».
Ωστόσο, παρά τους τολμηρούς ισχυρισμούς του, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας, η επίλυση της σύγκρουσης είναι πιθανό να αποδειχθεί πολύ μεγαλύτερη πρόκληση, όπως αρχίζει να παραδέχεται και ο ίδιος.
Αυτό υποστηρίζει σε ανάλυσή του στο βρετανικό έγκριτο Unherd, ο δημοσιογράφος αναλυτής Τόμας Φάζι.
«Το κύριο εμπόδιο είναι ότι η αδιάκοπη ώθηση της Δύσης για μια αδύνατη ουκρανική νίκη εναντίον ενός πολύ ισχυρότερου αντιπάλου έχει ενισχύσει το χέρι της Ρωσίας» τονίζει ο Φάζι.
«Απορρίπτοντας προηγούμενες ευκαιρίες για διαπραγμάτευση -όταν η Ουκρανία ήταν σε ισχυρότερη θέση- οι δυτικοί ηγέτες επέτρεψαν στη Ρωσία να εδραιώσει τα στρατιωτικά της κέρδη, αφήνοντας ελάχιστα κίνητρα στον Πούτιν να συμβιβαστεί» θυμίζει.
Οι απαιτήσεις του Πούτιν καθιστούν αβάσιμο τον προτεινόμενο συμβιβασμό του Ζελένσκι για εκχώρηση εδάφους με αντάλλαγμα ένταξη στο ΝΑΤΟ
Υπό αυτή την έννοια, η πεποίθηση ότι η Δύση μπορεί να πετύχει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αυτό που δεν κατάφερε να εξασφαλίσει στο πεδίο της μάχης είναι μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση, όπως υποστήριξε ο καθηγητής Τζον Μερσχάιμερ, λέει ο Φάζι, επικαλούμενος τα λόγια καθηγητή. «Για να κερδίσεις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, πρέπει να κερδίσεις στο πεδίο της μάχης», εξήγησε, «και οι Ρώσοι είναι αυτοί που κερδίζουν στο πεδίο της μάχης».
Τα λόγια του ίδιου του Πούτιν στη διάσκεψή του για το τέλος του έτους υπογραμμίζουν αυτό: «Ο ρωσικός στρατός προχωρά σε ολόκληρη τη γραμμή του μετώπου… Προχωράμε προς την επίλυση των κύριων στόχων που θέσαμε στην αρχή της στρατιωτικής επιχείρησης».
Οι όροι του Πούτιν
Η Ουκρανία -και η Δύση- αντιμετωπίζουν μια δύσκολη απόφαση, λέει ο Φάζι: είτε να αποδεχτούν τους όρους του Πούτιν, είτε να υπομείνουν τη συνέχιση του πολέμου, κάτι που θα αποδυναμώσει περαιτέρω τη θέση της Ουκρανίας.
Εξάλλου, οι όροι του Πούτιν για ειρήνη είναι σαφείς:
νομική αναγνώριση από την Ουκρανία και τη Δύση των προσαρτημένων εδαφών της Ρωσίας – Κριμαία, Σεβαστούπολη, Ντόνετσκ, Λουχάνσκ, Χερσώνα και Ζαπορίζια- ως μέρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Πλήρης αποχώρηση της Ουκρανίας από αμφισβητούμενα εδάφη
την παραίτηση της Ουκρανίας από τις φιλοδοξίες ένταξης στο ΝΑΤΟ και υιοθέτηση ενός ουδέτερου, αδέσμευτου καθεστώτος, σε συνδυασμό με την αποστρατικοποίηση, με αντάλλαγμα τις δυτικές εγγυήσεις ασφαλείας.
Αυτές οι απαιτήσεις καθιστούν αβάσιμο τον προτεινόμενο συμβιβασμό του Ζελένσκι – εκχώρηση εδάφους για ένταξη στο ΝΑΤΟ, αναφέρει στην ανάλυσή του.
«Η αποτροπή της ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ ήταν, σε τελική ανάλυση, το πρωταρχικό σκεπτικό για τη στρατιωτική επιχείρηση της Ρωσίας. Ο Τραμπ φαίνεται να το αντιλαμβάνεται αυτό. Οι αναφορές δείχνουν ότι η ομάδα του εξετάζει το ενδεχόμενο καθυστέρησης της ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ κατά τουλάχιστον 20 χρόνια, πιθανώς σε αντάλλαγμα για τις συνεχείς προμήθειες όπλων από τη Δύση. Οι δηλώσεις του υποψηφίου του, Τζέι Ντι Βανς, δείχνουν ότι ο Τραμπ μπορεί να υποστηρίξει την Ουκρανία να εκχωρήσει περιοχές που ελέγχονται από τη Ρωσία, ενώ συμφωνεί σε μια αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη».
Ορισμένες παρατάξεις αναμφίβολα θα αποδοκιμάσουν τέτοιους όρους ως απαράδεκτη συνθηκολόγηση, λέει ο Φάζι, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι η αποδοχή μιας συμφωνίας τώρα είναι η καλύτερη επιλογή της Ουκρανίας.
Η εκεχειρία δεν είναι αποδεκτή
Επίσης, ο δημοσιογράφος επισημαίνει ότι το όραμα του Τραμπ για μια «γρήγορη λύση» με τη μορφή κατάπαυσης του πυρός ή εκεχειρίας, εν αναμονή μιας πιο ολοκληρωμένης συμφωνίας, είναι επίσης απίθανο να πετύχει.
Ο Πούτιν πιστεύει ότι μια παρατεταμένη κατάπαυση του πυρός απλώς θα επέτρεπε στην Ουκρανία να επανεξοπλιστεί και να προετοιμαστεί για μια νέα επίθεση. Ο σκεπτικισμός του έχει τις ρίζες του στην αντίληψή του για τις συμφωνίες του Μινσκ ως δυτικό τέχνασμα για να κερδίσει στην Ουκρανία χρόνο για να επιδιώξει μια στρατιωτική λύση. Και ο δυτικός σχολιασμός έχει κάνει ελάχιστα για να διαλύσει τέτοιους φόβους».
Τον Ρώσο ηγέτη δικαιοώνουν δυτικές αναλύσεις. Ένα πρόσφατο άρθρο της βρετανική δεξαμενής σκέψης, RUSI, πρότεινε τη χρήση μιας «παγωμένης εκεχειρίας» στη Βόρεια και τη Νότια Κορέα για να εξοπλίσει σε μεγάλο βαθμό μια υποβαθμισμένη Ουκρανία, μετατρέποντάς την σε πιο αποτελεσματικό προπύργιο ενάντια στη Ρωσία στο μέλλον.
«Τέτοιες προτάσεις εγγυώνται μόνο την αντίσταση της Μόσχας σε οποιεσδήποτε βραχυπρόθεσμες, συμφωνίες» υπογραμμίζει ο Φάζι.
