Πώς θα αλλάξουμε τον κόσμο αν δείχνουμε βολεμένοι με τον σημερινό, λέει ο Αλέξης Τσίπρας εξηγώντας γιατί άφησε την έδρα, «μια αντισυμβατική πρωτοβουλία με κίνητρα ηθικά». Μιλά για «εισβολή» νέων ηθών και προσώπων στην πολιτική, για όραμα και τονίζει ότι αριστερές πολιτικές είναι αυτές που αλλάζουν μια χώρα στην κατεύθυνση της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Σε μια πολιτική συνέντευξη ο Αλέξης Τσίπρας εξηγεί γιατί απέρριψε την ασφάλεια του επαγγελματία πολιτικού και επέλεξε: «να συναντηθώ με την ανασφάλεια του πολίτη», όσο αυτό είναι δυνατό. Δεν μασάει τα λόγια του για την παρακμή του πολιτικού συστήματος, δεν αποποιείται -κατά το σύνηθες- της δικής του ευθύνης, φέρει προ των ευθυνών της και την κοινωνία, τους πολλούς «που βλέπουν τη ζωή τους και το αύριο να εκποιούνται προς όφελος λίγων».
«Η διαφθορά, η χειραγώγηση της Δικαιοσύνης, η παράλυση των θεσμών, η προκλητική στήριξη του μεγάλου πλούτου εις βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας, η εξασθένηση της διεθνούς θέσης της χώρας, η διακυβέρνηση με όρους προσωπικού πλουτισμού, απαιτούν την αφύπνιση και την κινητοποίηση των πολλών» τονίζει ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέντευξή του στην Εφημερίδα των Συντακτών. «Οι πολίτες να μετατρέψουν την απογοήτευση σε πράξη και διεκδίκηση. Και να γιατί, μεταξύ άλλων, διάλεξα την ανασφάλεια να βρεθώ από τα βουλευτικά έδρανα, ανάμεσά τους» αναφέρει.
Με την κριτική, κυρίως από τα αριστερά, να επικεντρώνεται τις τελευταίες ημέρες στο γιατί χρειαζόταν να παραιτηθεί έχουν ενδιαφέρον οι αναφορές του Τσίπρα «στις καθεστωτικές πρακτικές της κυβέρνησης» στο πώς λειτουργεί το πολιτικό σύστημα, αλλά και στις δυνατότητες των κομμάτων που εκφράζουν σήμερα τη προοδευτική αντιπολίτευση, με τον ίδιο να κρίνει ότι έχουν πιάσει ταβάνι, και τους πολίτες στη συντριπτική πλειονότητας τους, όπως λέει, να έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στο πολιτικό σύστημα διολισθαίνοντας επικίνδυνα στη λογική του όλοι ίδιοι είναι.
Προσωπική και πολιτική ασφυξία
Συνεπής σε όσα είπε στη δήλωσή του που συνόδευσε την παραίτησή του από το βουλευτικό αξίωμα και στην οποία μίλησε για βασανιστική πλην όμως με έναν τρόπο επιβεβλημένη «απόφαση συνείδησης» ο Αλέξης Τσίπρας ξεκαθαρίζει ερωτηθείς για τους λόγους της παραίτησής του ότι: «Δεν υπήρξε κανένα καθοριστικό γεγονός. Υπήρξε η προσωπική και πολιτική ασφυξία που μου προκαλούσαν, όπως και σε εκατομμύρια Ελληνες, κάθε μέρα, όλο και πιο οδυνηρά θα έλεγα, οι καθεστωτικές πρακτικές της κυβέρνησης. Και η εμφανής αδυναμία της δημοκρατικής αντιπολίτευσης να ανοίξει έναν δρόμο δημοκρατικής διαφυγής.
Η παράλυση των θεσμών, της Δικαιοσύνης, της ίδιας της Βουλής με τους σημερινούς της συσχετισμούς, μου δημιουργούσε την αίσθηση της πολιτικής ασφυξίας εντός της. Και με παρακινούσε να διαθέσω όποιο πολιτικό κεφάλαιο μου έδωσαν οι πολίτες, όχι στη διατήρηση των προνομίων του βουλευτή, αλλά στην προσπάθεια να αντιστραφεί η πορεία απογοήτευσης της κοινωνίας και φθοράς της δημοκρατίας. Είναι μια αντισυμβατική πρωτοβουλία με κίνητρα ηθικά. Ηθελα πριν απ’ όλα να αισθάνομαι καλά με τον εαυτό μου, με τη συνείδησή μου. Δεν ήθελα πια να απολαμβάνω προνόμια, όταν αισθανόμουν ότι δεν είχα καμιά δυνατότητα να ανταποκριθώ στις προσδοκίες όσων με εμπιστεύτηκαν».
Πουκάμισο αδειανό το πολιτικό σύστημα
Μιλώντας για τα «πολιτικά κίνητρα» για αυτή την απόφαση ο πρώην πρωθυπουργός σημειώνει: «Αποφάσισα να απελευθερωθώ από δεσμεύσεις, αξιώματα και μηχανισμούς. Να βγω έξω από το πολιτικό σύστημα που, κατά τη γνώμη μου, ως έχει, δεν μπορεί τίποτα πια να δώσει στην κοινωνία και την πατρίδα. Μια φυγή προς τα μπρος, για να χρησιμοποιήσω την έκφραση του Γιάννη Σκαρίμπα. Προς την κοινωνία, τους πολίτες, όσους αρνούνται με όρους μάχης ή και με όρους σιωπηλής αποδοκιμασίας να συμμορφωθούν με τη σημερινή πραγματικότητα».
Δεν υπήρχε διέξοδος εντός Βουλής
Κατηγορηματικό το «όχι» του Αλέξη Τσίπρα στο αν υπάρχουν περιθώρια για την προοδευτική αντιπολίτευση υπό τις παρούσες συνθήκες και τις δεδομένες επιλογές της να ασκεί το ρόλο και τα καθήκοντά της.
«Όσο τουλάχιστον», προσθέτει ο κ. Τσίπρας «αυτή δείχνει συμφιλιωμένη με τη σημερινή σήψη και δεν διακινδυνεύει υπερβάσεις. Αυτή είναι η γνώμη που διαμόρφωσα μέσα από βασανιστικό προβληματισμό, με βάση την εμπειρία, τις εξελίξεις μετά τις τελευταίες εκλογές, αλλά και τις αξίες που θέλω να υπηρετώ. Αυτός είναι και ο λόγος που με οδήγησε να πω όχι στην ασφάλεια του επαγγελματία πολιτικού και να συναντηθώ με την ανασφάλεια του πολίτη. Παρότι ξέρω ότι κανείς πολιτικός δεν μπορεί να νιώσει πλήρως την ανασφάλεια του πολίτη.»
Σοκ εντιμότητας, δικαιοσύνης και δημοκρατίας
Περιγράφοντας ουσιαστικά ένα τέλμα στο οποίο έχει περιέλθει το πολιτικό σύστημα ο Αλέξης Τσίπρας περιγράφει τις αναγκαίες κατά την άποψή του αλλαγές, εξηγώντας και τι εννοεί με τον νέο πατριωτισμό, όρος που όταν τον χρησιμοποίησε για πρώτη φορά σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως.
«Πιστεύω ότι η πατρίδα μας χρειάζεται ένα μεγάλο, αποφασιστικό, σοκ, που θα το έλεγα σοκ εντιμότητας, δικαιοσύνης και δημοκρατίας. Να ξανασυνδεθεί η πολιτική με την ηθική και το πολιτικό σύστημα με τους πολίτες. Χρειάζεται ένα μεγάλο άλμα προς τα εμπρός. Θεσμικό, οικονομικό, κοινωνικό. Χρειάζεται μια νέα περηφάνια, όχι με την εθνικιστική έννοια του όρου. Την περηφάνια του αυτοσεβασμού. Τη χαρά να ζούμε σε μια χώρα δίκαιη, δημιουργική, που νοιάζεται για αυτούς που έχουν μείνει πίσω, που έχει όραμα για το μέλλον.»
Μίλησα πρόσφατα για την ανάγκη ενός νέου πατριωτισμού όσον αφορά τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου. Πιστεύω ότι ένας νέος πατριωτισμός, που ξεπερνά τους εύλογους ιδεολογικούς διαχωρισμούς, χρειάζεται σήμερα, περισσότερο από ποτέ την περίοδο της μεταπολίτευσης, σε όλα τα πεδία της κοινωνικής και πολιτικής δράσης.
Η διαφθορά, η χειραγώγηση της Δικαιοσύνης, η παράλυση των θεσμών, η προκλητική στήριξη του μεγάλου πλούτου εις βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας, η εξασθένηση της διεθνούς θέσης της χώρας, η διακυβέρνηση με όρους προσωπικού πλουτισμού, απαιτούν την αφύπνιση και την κινητοποίηση των πολλών, που βλέπουν τη ζωή τους και το αύριο να εκποιούνται προς όφελος λίγων».
Ανασύνθεση της προοδευτικής αντιπολίτευσης
Και βέβαια, προσθέτει ο Τσίπρας αναφερόμενος στις αναγκαίες αλλαγές η χώρα χρειάζεται «την ανασύνταξη, ανασύνθεση πιο σωστά, της προοδευτικής αντιπολίτευσης. Που στη σημερινή πολυκερματισμένη μορφή της, με περίκλειστα και αναξιόπιστα σχήματα, δεν μπορεί να παίξει τον ρόλο που το Σύνταγμα ορίζει και η κοινωνία χρειάζεται».
Δεν πάει άλλο, με μια κυβέρνηση καθεστώς διαφθοράς
«Είμαστε από τους τελευταίους στην Ευρώπη στην αμοιβή της εργασίας και από τους πρώτους στη φορολόγησή της. Πρωταθλητές στη χαμηλή φορολόγηση των μερισμάτων, στη χειραγώγηση της ενημέρωσης, στην έκπτωση του κράτους δικαίου, στην ανικανότητα και τη διαφθορά, που κοστίζουν ανθρώπινες ζωές. Ολα αυτά πρέπει να αλλάξουν. Λέω λοιπόν ότι δεν πάει άλλο. Με μια κυβέρνηση που έχει οικοδομήσει ένα καθεστώς διαφθοράς και με έναν πρωθυπουργό που λειτουργεί ως ολιγάρχης» τονίζει ο Τσίπρας, που στις τελευταίες συχνές παρεμβάσεις του εστιάζει στις καταστροφικές για τους πολλούς συνέπειες των πολιτικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη και στην επιλογή της για μια ανάπτυξη που «χωράει» και αφορά λίγους.
Μόνο η πράξη των πολλών κινητήρας για πορεία προς την πρόοδο
«Αισθάνομαι την ανάγκη να μιλήσω με τους πολίτες, να τους αφουγκραστώ, να βαδίσω μαζί τους στον δρόμο που μαζί θα ανοίξουμε. Η αυτάρκεια και η αυταρέσκεια κάποιου αυτόκλητου Μεσσία, που στρατολογεί τους μαθητές του, είναι το τελευταίο που χρειάζονται η πατρίδα και η κοινωνία μας σήμερα. Μόνο η πράξη των πολλών μπορεί να γίνει κινητήρας μιας πορείας προς την πρόοδο, έξω από το σημερινό τοξικό τέλμα. Σ’ αυτή θέλω να αφιερώσω την ενέργειά μου» ξεκαθαρίζει ο Αλέξης Τσίπρας.
Ερωτηθείς δε αν η λύση θα ήταν να παραιτηθούν και άλλοι βουλευτές και να κατέβουν στο λαό, η απάντησή του είναι προσεκτική και σαφής: «Δεν πρόκειται να υποδείξω σε κανέναν αυτό που μόνο η συνείδησή του αποφασίζει».
Δράττεται δε της ευκαιρίας να απαντήσει και σε όσους ήδη μιλάνε για πρόκληση νέας διάσπασης. «Και με την ευκαιρία να ξεκαθαρίσω εδώ ότι διάλεξα εν πλήρει συνειδήσει τον δρόμο έξω από το σύστημα – μέσα στην κοινωνία, χωρίς καμιά συνεννόηση με κανέναν. Και δεν έχω καμιά πρόθεση να αναπαράγω τακτικές «στρατολόγησης» ή διάσπασης, που το μόνο που καταφέρνουν είναι να εντείνουν την απογοήτευση της κοινωνίας».
«Εισβολή» νέων ηθών και προσώπων
Επιμένοντας στο ζήτημα της ανανέωσης του πολιτικού σκηνικού ο Αλέξης Τσίπρας εστιάζοντας στην Αριστερά, την προοδευτική παράταξη σημειώνει ότι «πιστεύω ότι ήρθε ο καιρός, έχουμε μάλιστα καθυστερήσει, για μια μεγάλη, τολμηρή, αποφασιστική ανανέωση στις πρακτικές, τη γλώσσα, το ύφος, το ήθος, αλλά και τα πρόσωπα. Ηρθε ο καιρός να αλλάξει ριζικά η αντίληψή μας για τα αξιώματα, τα προνόμια που απορρέουν από αυτά και τη μιζέρια της αναπαραγωγής τους.
Ναι, πιστεύω ότι πρέπει να υπάρξει μια «εισβολή» νέων ηθών και προσώπων στην πολιτική. Αυτό όμως δεν πρόκειται να γίνει με όρους εργαστηρίου, «εδώ μέσα», αλλά με όρους κοινωνίας, «εκεί έξω». Μια κοινωνία που επιμένει, εξεγείρεται, αντιστέκεται, απαιτεί αυτό που για το καθεστώς είναι «ανέφικτο», τότε θα παράγει και τα πολιτικά στελέχη και τα σχήματα εκείνα που θα την εκπροσωπήσουν. Να γιατί είναι ανάγκη, μεταξύ άλλων, οι πολίτες να μετατρέψουν την απογοήτευση σε πράξη και διεκδίκηση. Και να γιατί, μεταξύ άλλων, διάλεξα την ανασφάλεια να βρεθώ από τα βουλευτικά έδρανα, ανάμεσά τους».
Εκτός πλαισίου, στην κολυμπήθρα της κοινωνίας
«Αν ως πλαίσιο ορίσουμε το σημερινό πολιτικό σύστημα, την κατακερματισμένη δημοκρατική αντιπολίτευση, τα ΙΧ κόμματα και τα κόμματα που γεννήθηκαν με τον εμβρυουλκό της διάσπασης -και την ιδιοποίηση βουλευτικών εδρών, που καλά κρατεί- τότε είναι πολύ συγκεκριμένο το περιεχόμενο των κινήσεων που προτίθεμαι να κάνω» εξηγεί ο Τσίπρας δίνοντας διευκρινίσεις στο τι εννοούν οι συνομιλητές του όταν προϊδεάζουν για κινήσεις «εκτός πλαισίου».
«Καμιά συναλλαγή, κανένα παρασκήνιο, καμιά προσπάθεια που αναπαράγει φθαρμένες πρακτικές. Στην κολυμπήθρα της κοινωνίας, με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του λαού -αυτή είναι η απόφασή μου. Μπορεί να έχασα τα βουλευτικά μου προνόμια, αλλά είμαι τουλάχιστον ελεύθερος να διεκδικήσω το προνόμιο να πορευτώ μαζί με τους πολλούς. Δεν τολμάω να πω «σαν ένας από αυτούς». Αλλά ναι, θα ήθελα να είμαι μαζί τους σαν ένας από αυτούς».
Με παλιό διαβατήριο δεν περνάει κανείς στη νέα εποχή
Ερωτηθείς για τα επόμενα βήματά του ο κ. Τσίπρας και αν το όποιο νέο εγχείρημα θα βασιστεί στο μοντέλο του ενιαίου ΣΥΝ ή του πολυτασικού ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσίπρας αναφέρει χαρακτηριστικά: «κανένα μοντέλο τού χτες δεν μπορεί να λειτουργήσει σήμερα, χωρίς τουλάχιστον τις απαραίτητες μεγάλες μετατροπές. «Δεν μπορείς να κάνεις την ίδια επανάσταση δύο φορές» έλεγε ένας Ισπανός επαναστάτης.»
Αυταπάτη να περιμένουμε κάτι θετικό από ένα σύστημα που δεν θέλει και δεν μπορεί
«Στην ερώτησή σας όμως για τη συνέχεια, απαντώ πολύ καθαρά: Τίποτε από αυτά. Με παλιό διαβατήριο κανένας δεν πρόκειται να περάσει στη νέα εποχή και απλώς θα διαιωνίζονται η καθεστωτική στασιμότητα και ασυδοσία. Επιμένω, επαναλαμβάνω, ξαναλέω: Το πολιτικό σύστημα, σε όλες τις εκφράσεις του, έχει ξεπέσει στη συνείδηση του λαού. Της μεγάλης πλειοψηφίας τουλάχιστον. Τα κόμματα, η Δικαιοσύνη, η Βουλή, οι θεσμοί, επίσης. Είναι αυταπάτη και βόλεμα να περιμένουμε κάτι θετικό από ένα σύστημα που δεν θέλει και δεν μπορεί. Χρειαζόμαστε νέα εργαλεία σκέψης και πράξης, διαφορετικά θα βαλτώσουμε όλοι σε μια αδιέξοδη κατάσταση. Οι πολίτες -αυτή είναι η δύναμη της αλλαγής σήμερα. Μόνον αυτοί, «από κάτω», μπορούν να ανατρέψουν τα δεδομένα «επάνω». Να βάλουν τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις».
Μίζερος ανταγωνισμός για το ποιος είναι πιο αριστερός
Κριτική που έχει δεχθεί ο κ. Τσίπρας, κυρίως από πρώην συντρόφους του, είναι και το κατά πόσο παραμένει Αριστερός. Ενδιαφέρουσα η απάντηση του σε σχετικό ερώτημα.
«Αν ως Αριστερά εννοούμε την Αριστερά της αντίστασης αλλά και της ευθύνης, των κινημάτων αλλά και της διακυβέρνησης, της Ιστορίας αλλά και του σήμερα, της προγραμματικής καθαρότητας αλλά και της ενωτικής ετοιμότητας, τότε με κάθε μετριοφροσύνη τοποθετώ τον εαυτό μου στον εντελώς αντίθετο πόλο από τη Δεξιά. Την οποία, παρεμπιπτόντως, μια χαρά βολεύει η ανέξοδη ρητορεία, ο μίζερος ανταγωνισμός για το ποιος είναι πιο αριστερός, η δημοπρασία επαναστατικών φράσεων. Αρκεί να δει κανείς προς τα πού στρέφει τα πυρά του ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της κυβέρνησης για να καταλάβει… Σε κάθε περίπτωση, όμως, λίγη σημασία έχει πόσο αριστερά στην κλίμακα θα τοποθετήσουμε τον εαυτό μας. Αυτό που μετράει είναι να είμαστε αποτελεσματικοί για τον λαό και τη χώρα μας. «Ασπρος γάτος, μαύρος γάτος, σημασία έχει να πιάνει ποντίκια» έλεγε ο Κινέζος ηγέτης Ντενγκ Σιαοπίνγκ. Εγώ θα το πω αλλιώς: Αριστερές πολιτικές είναι αυτές που αλλάζουν μια χώρα στην κατεύθυνση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ευημερίας των πολλών».
IN.GR
