«Γαλάζια Πατρίδα», αποστρατικοποίηση νησιών, συμφωνίες για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο που αποτυπώνουν μαξιμαλιστικές θέσεις της Ελλάδας και επιχειρούν να επιβάλουν «τετελεσμένα» και μία προειδοποίηση ότι η Τουρκία δεν θα υποχωρήσει των «κυριαρχικών της δικαιωμάτων».
Οι δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Άμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ την Τετάρτη τα είχαν όλα και θα μπορούσε να πει κανείς ήταν διατυπωμένες με τέτοιο τρόπο ώστε να μην ξεπερνούν κάποιες ελάχιστες κόκκινες γραμμές σε επίπεδο ρητορικής. Αν και έβαζαν όλα τα θέματα των τουρκικών διεκδικήσεων.
Το κλίμα που έχει δημιουργήσει η φιλολογία για το νομοσχέδιο περί «Γαλάζιας Πατρίδας» και των τετελεσμένων που ενδεχομένως θα επιχειρήσει επί τη βάσει των τουρκικών διεκδικήσεων σε επίπεδο ΜΜΕ τουλάχιστον και συζητήσεων στο περιθώριο μοιάζει εκρηκτικό.
Με την Άγκυρα να είναι αυτή που το ξεκίνησε και το συντηρεί συστηματικά.
Τα άρθρα για τη «Γαλάζια Πατρίδα»
Σύμφωνα με ανάλυση του αναπληρωτή καθηγητή του Πανεπιστημίου Yeditepe, Δρ Φουρκάν Καγιά που δημοσιεύθηκε στο κρατικό πρακτορείο Anadolu, «ο νόμος για τη «Γαλάζια Πατρίδα» της Τουρκίας δεν αποτελεί απλά μία τεχνική ρύθμιση σχετικά με τις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας, αλλά μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο καθορισμός της στρατηγικής οράματος και του δόγματος του κράτους όσον αφορά τη θαλάσσια γεωπολιτική, σε πολιτικό και νομικό επίπεδο. Αυτή η πολιτική έχει τη δυνατότητα να επιλύσει τα ζητήματα ενέργειας, ασφάλειας και κυριαρχίας που αντιμετωπίζει η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο, το Αιγαίο και τη Μαύρη Θάλασσα, εντός ορίων που έχουν καθοριστεί με απόλυτες και κόκκινες γραμμές».
Ο ίδιος κάνει λόγο για «μαξιμαλιστική και ιμπεριαλιστική νοοτροπία της Ελλάδας στο θέμα του Αιγαίου», η οποία συνίσταται σε «διπλωματία της φασαρίας».
Σύμφωνα με τον ίδιο «η Τουρκία πρέπει να διασφαλίζει όχι μόνο την ασφάλεια των ακτών της, αλλά και την ασφάλεια των θαλάσσιων εμπορικών διαδρομών, των ενεργειακών πόρων, του υποθαλάσσιου πλούτου και των γεωπολιτικών ζωνών πρόσβασης. Για το σκοπό αυτό, η συνέχιση της προληπτικής πολιτικής έχει μεγάλη σημασία».
Ενεργειακή διπλωματία και ανταγωνισμός
Καθόλου τυχαία ο Καγιά στο άρθρο του βάζει και το θέμα της ενεργειακής διπλωματίας και του ανταγωνισμού στην Ανατολική Μεσογείου, τονίζοντας την πολυεπίπεδη διαπάλη «για την ηγεμονία μεταξύ της Τουρκίας, της Ελλάδας, της Κυπριακής Κυβέρνησης (σς όπως η Τουρκία αποκαλεί την Κυπριακή Δημοκρατία), του Ισραήλ και της Αιγύπτου».
Χαρακτηρίζει δε το τουρκολιβυκό μνημόνιο ως μία προσπάθεια της Τουρκίας να σπάσει τις προσπάθειες «περιφερειακής απομόνωσής» της και να «αντισταθεί στις προσπάθειες να μείνει εκτός του τραπεζιού της ενεργειακής διπλωματίας».
Με το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα» να χαρακτηρίζεται ως το μέσο ώστε να καταστεί δυνατή η θεσμοθέτηση αυτής της στρατηγικής γραμμής.
Αναλυτές που μίλησαν στο in σημειώνουν ότι οι πληροφορίες τους θέλουν το εν λόγω νομοσχέδιο να επιχειρεί όπως αναφέρει το άρθρο του Anadolu να κατοχυρώσει τα «δικαιώματα» της Τουρκίας.
Το νομοσχέδιο θα προετοιμάσει το μέλλον
Με το κείμενο να τελεί υπό διαμόρφωση εκτιμάται ότι αυτό καθαυτό το νομοσχέδιο σε αυτή τη φάση δεν θα είναι ιδιαίτερα επιθετικό, ώστε να διαταράξει ανεπανόρθωτα τις σχέσεις Αθήνας – Άγκυρας.
Θα αφήνει ωστόσο περιθώρια για το επόμενο βήμα από την πλευρά της Τουρκίας, που εκτιμάται ότι θα είναι αποφασιστικό.
Για κάποιους μάλιστα ο «διάβολος θα κρύβεται στις λεπτομέρειες», που θα επιτρέπουν μέσω του νομοσχεδίου να προετοιμάζεται το έδαφος για προσπάθεια επιβολής τετελεσμένων, ανοίγοντας επί της ουσίας το δρόμο για να μιλήσει η Άγκυρα για «γκρίζες ζώνες» πατώντας σε ακριβώς αυτό το νομοθέτημα.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και αντιδράσεις συγκεκριμένων αναλυτών και καθηγητών που προειδοποιούν ότι πρέπει η ελληνική διπλωματία να διαβάσει πίσω από τις γραμμές και να προλάβει την επόμενη μέρα. Δεν είναι λίγοι αυτοί που σημειώνουν δε ότι οι όποιες κινήσεις θα πρέπει να γίνουν πριν το νομοσχέδιο να κατατεθεί στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση, οπότε και η κατάσταση θα είναι μη αναστρέψιμη.
Και υπενθυμίζουν την πολιτική που ακολούθησε η Τουρκία με το casus belli, σημειώνοντας σε διάφορες φάσεις του ελληνοτουρκικού διαλόγου ότι δεν μπορεί να αρθεί γιατί απαιτείται απόφαση της Βουλής.
Τι λένε τουρκικές πηγές
Τουρκικές πηγές έχουν επανειλημμένα επιχειρήσει να εμφανιστούν καθησυχαστικές μιλώντας για ένα νομοσχέδιο που δεν θα έχει χάρτες και συντεταγμένες, ούτε αναφορά σε «γκρίζες ζώνες». Με κάποιους μάλιστα να υποστηρίζουν ότι στόχος δεν είναι η σύγκρουση με την Ελλάδα, αλλά η ένταξη στην τουρκική νομοθεσία της ορολογίας του διεθνούς δικαίου της θάλασσας, όπως σαφώς ερμηνεύεται από την Άγκυρα.
Το Υπουργείο Εξωτερικών
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης έχει καταστήσει σαφές επανειλημμένα ότι «η οποιαδήποτε μονομερής ενέργεια δεν θα έχει κανένα έρεισμα, ούτε θα έχει κάποια εξωστρέφεια. Παρά ταύτα, εάν υπάρξει οποιαδήποτε απόπειρα, είναι προφανές ότι θα δημιουργηθεί ένταση. Τώρα, η ελληνική κυβέρνηση, η ελληνική πολιτεία, έχει πάντοτε έτοιμα τα σενάρια για οτιδήποτε».
Ενώ η εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ, Λάνα Ζωχιού έχει τοποθετηθεί σχετικά, αναφέροντας ότι «το Υπουργείο Εξωτερικών δεν σχολιάζει δημοσιογραφικές πληροφορίες. Δεν έχει υπάρξει καμία τουρκική επίσημη τοποθέτηση. Όπως έχει αναφέρει ο Υπουργός Εξωτερικών, η Ελλάδα θα αξιολογήσει το ακριβές περιεχόμενο του τουρκικού νομοσχεδίου και θα αντιδράσει αναλόγως. Προνοούμε, συγκεντρώνουμε τις αναγκαίες πληροφορίες, αλλά σε καμία περίπτωση δεν προβαίνουμε προληπτικά σε κινήσεις, οι οποίες μπορεί να μας εκθέσουν. Έχουμε προετοιμαστεί για όλα τα δυνατά σενάρια και θα προβούμε, αναλόγως του περιεχομένου του νομοσχεδίου, στις προσήκουσες αντιδράσεις και ενέργειες».
Από τις τοποθετήσεις τόσο του Γιώργου Γεραπετρίτη, όσο και της εκπροσώπου του ΥΠΕΞ, δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει παρασκηνιακές επαφές της ελληνικής διπλωματίας προκειμένου να προλάβει ένα κακό κείμενο που θα φέρει τρικυμία στα μέχρι σήμερα «ήρεμα νερά». Δεν δίνονται ωστόσο και λεπτομέρειες, με τα σενάρια να οργιάζουν.
Η Τουρκία «ενισχύει τα δικαιώματα της»
Και την Άγκυρα να κάνει πολιτική μέσω των ΜΜΕ της χώρας, με άρθρα όπως του Καγιά, το οποίο κλείνοντας επισημαίνει πως «η Τουρκία, με το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», ενισχύει τα δικαιώματα και τα συμφέροντά της στις θάλασσες όχι μόνο σε στρατιωτικό, αλλά και σε νομικό, διπλωματικό και στρατηγικό επίπεδο. Οι πιθανές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, την Κύπρο και τη Θάλασσα των Νησιών, βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα, θα αναδείξουν όχι μόνο τον αγώνα των περιφερειακών δυνάμεων, αλλά και το όραμα της Τουρκίας για την ασφάλεια της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Μπορεί να ειπωθεί ότι αυτή η εθνική προοπτική δεν περιορίζεται μόνο σε στρατιωτικές ασκήσεις, πολιτικές δηλώσεις ή συζητήσεις για χάρτες, αλλά έχει φτάσει στο επίπεδο της «θεσμικής και νομικής κρατικής δογματικής»».
IN.GR
