Πολιτικά απομονωμένος βγαίνει μετά και την πρώτη ψηφοφορία για τη συνταγματική αναθεώρηση στη Βουλή ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος, πέραν των δικών του βουλευτών, μπόρεσε να βρει στήριξη, στα επιμέρους άρθρα, μόνο από πρώην βουλευτές των Σπαρτιατών (δηλαδή πρώην επίλεκτους του Κασιδιάρη) και από τον πρώην βουλευτή της Ελληνικής Λύσης Παύλο Σαράκη.
Αλλά η πρωθυπουργική βιτρίνα βγαίνει και ραγισμένη, καθώς ο Κυρ. Μητσοτάκης αναγκάστηκε, πριν τη σχετική συζήτηση στη Βουλή, να αποσύρει τη δική του προσωπική πρόταση περί «ασυμβίβαστου βουλευτή και υπουργού» για να μη δεχτεί ένα μεγαλύτερο στραπάτσο «γαλάζιων» διαρροών στην ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο, ενώ όσον αφορά την πρωθυπουργική πρόταση για αλλαγή της θητείας του Προέδρου της Δημοκρατίας (με καθιέρωση μίας και μόνο εξαετούς θητείας), μπορεί ο Κυρ. Μητσοτάκης να γλίτωσε τελικά μία ευρύτερη «γαλάζια» ανταρσία, όμως η ηχηρή διαφοροποίηση της Ντόρας Μπακογιάννη, η οποία ψήφισε «παρών» στο συγκεκριμένο άρθρο, τα είπε όλα.
Η διαφωνία Μπακογιάννη
Πρώτα απ’ όλα η ίδια η κ. Μπακογιάννη δεν αιφνιδίασε, αφού είχε εκφράσει ανοιχτά τη διαφωνία της με τη συγκεκριμένη πρόταση, τονίζοντας ότι «δύο 5ετίες είναι ένα σύστημα που απέδειξε και στο παρελθόν τη χρησιμότητα του για πολλούς και διάφορους λόγους» και πως «δεν θεωρώ ότι έχουμε κανέναν λόγο να το αλλάξουμε».
Και η Ντ. Μπακογιάννη δεν ήταν βέβαια η μόνη στη «γαλάζια» Κοινοβουλευτική Ομάδα που διαφωνούσε με την πρωθυπουργική πρόταση για τον ΠτΔ. Άλλωστε ο εισηγητής της ΝΔ Ευριπίδης Στυλιανίδης, πριν την ψηφοφορία, σε δημόσια συνέντευξή του (Παραπολιτικά 90,1, 21.07.2026), είχε μιλήσει για «επιφυλάξεις» βουλευτών της ΝΔ «που λένε ότι δεν έχει νόημα να έχουμε την εξαετή θητεία αφού ο Πρόεδρος δεν έχει πλέον αρμοδιότητες» και ερωτηθείς αν κινδυνεύει το άρθρο για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να μη συμπληρώσει την πλειοψηφία, το είχε αφήσει ανοιχτό, κάνοντας λόγο για «αρκετούς συναδέλφους» που είχαν εκφράσει διαφωνίες.
Οι διαφωνίες και άλλων βουλευτών της ΝΔ
Μεταξύ των διαφωνούντων ήταν βουλευτές όπως ο Γιώργος Βλάχος και ο Χαράλαμπος Αθανασίου, οι οποίοι εν τέλει, σύμφωνα με τις πληροφορίες του in, με τον πρωθυπουργό να έχει κάνει ήδη πίσω στο μείζον ζήτημα του «ασυμβίβαστου», επέλεξαν να μη δώσουν μάχη και για το συγκεκριμένο άρθρο του ΠτΔ και να μην κατηγορηθούν από το Μαξίμου ότι «τραβούν το σκοινί» σε ένα άρθρο που οι ίδιοι θεωρούν δευτερεύον.
Και ενώ ο κ. Βλάχος είχε ήδη θέσει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ το θέμα του «ασυμβίβαστου», αναγκάζοντας τον πρωθυπουργό να το πάρει πίσω, είχε ήδη καταθέσει στη Βουλή την εξαιρετικά αιχμηρή για την κυβέρνηση ερώτηση, θέτοντας σειρά ερωτημάτων για το θέμα της ανακύκλωσης (κόστος, διαγωνισμοί, ανάδοχοι, ετήσια δαπάνη), ενώ είχε ήδη ταράξει ξανά τα εσωκομματικά νερά, με την τοποθέτησή του, στην οποία άφηνε ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα, όσον αφορά το σενάριο συγκυβέρνησης της ΝΔ με το κόμμα Σαμαρά, χωρίς τον Κυριάκο Μητσοτάκη πρωθυπουργό.
Η αναθεώρηση ως εργαλείο για μικροκομματικές σκοπιμότητες
Η ουσία είναι πως όλα αυτά έρχονται να επιβεβαιώσουν το γεγονός ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξαρχής χρησιμοποίησε τη συνταγματική αναθεώρηση ως εργαλείο για τις μικροκομματικές του σκοπιμότητες.
Όχι μόνο επιχειρώντας να συνταγματικοποιήσει τις ιδεολογικές εμμονές της κυβέρνησης (βλ. μονιμότητα δημοσίων υπαλλήλων, άρθρο 16, «προστασία της σημαίας») με στόχο να απευθυνθεί σε συγκεκριμένα ακροατήρια, ρίχνοντας έτσι το Σύνταγμα στην προεκλογική αρένα του «μαραθωνίου» που έχει εξαγγείλει ο πρωθυπουργός μέχρι τις κάλπες της άνοιξης του 2027.
Αλλά και προσπαθώντας να ανακτήσει τη χαμένη πρωτοβουλία των κινήσεων και να ορίσει την ατζέντα, με την ελπίδα να πάψουν να κυριαρχούν στην επικαιρότητα θέματα που προκαλούν κυβερνητική φθορά, όπως τότε, που ο Κυρ. Μητσοτάκης αποφάσιζε να επισπεύσει το επίσημο άνοιγμα της συζήτησης για τη συνταγματική αναθεώρηση, ήταν οι αγροτικές κινητοποιήσεις, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ ή το εργατικό δυστύχημα στα Τρίκαλα.
Ακόμα και η ημέρα των ανακοινώσεων…
Άλλωστε μόνο τυχαία δεν ήταν ακόμα και η μέρα που επελέγη για να γίνουν οι πρωθυπουργικές ανακοινώσεις και να εισαχθεί το θέμα της συνταγματικής αναθεώρησης στη δημόσια συζήτηση, αφού ήταν η ίδια μέρα που στην Καλαμάτα βρίσκονταν ξανά μαζί οι δύο πρώην πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς (με τον κ. Καραμανλή τότε να διατυπώνει και εκείνο το ηχηρό «καρφί» προς τον Κυρ. Μητσοτάκη: «Ενίοτε να ακούμε τους πιο έμπειρους, αντί να τους διαγράφουμε, κυριολεκτικά ή μεταφορικά», με την αναφορά του στην «κυριολεκτική διαγραφή» να αφορά βέβαια τον κ. Σαμαρά και την αναφορά στη «μεταφορική διαγραφή» να εκλαμβάνεται από πολλούς ότι αφορά τον ίδιο).
Προτάσεις – πυροτεχνήματα
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, δεν έλλειψαν και οι προτάσεις – πυροτεχνήματα του Κυρ. Μητσοτάκη, όπως η περιβόητη για το «ασυμβίβαστο», στην οποία ο πρωθυπουργός προχώρησε όπως – όπως, σε μια προσπάθεια να εμφανιστεί ότι αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και να αλλάξει την ατζέντα από τη συζήτηση για την εμπλοκή των υπουργών και βουλευτών του στις δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ, η οποία όμως προκάλεσε σφοδρή ενόχληση και έντονη απογοήτευση στο εσωτερικό της «γαλάζιας» Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Μία πρόταση, η οποία επικρίθηκε εσωκομματικά ως «μουσικές καρέκλες» που στερούνται οποιασδήποτε σοβαρότητας, ενώ θεωρήθηκε ότι ήρθε να συμβάλει στην απαξίωση του ρόλου του βουλευτή, που πολλοί στη ΝΔ έχουν καταλογίσει στην κορυφή του «επιτελικού κράτους», με αποτέλεσμα ο πρωθυπουργός να υποχρεωθεί εντέλει να την πάρει πίσω.
Οι στοχεύσεις της πρόταση για ΠτΔ
Αλλά και η πρόταση για τη θητεία του ΠτΔ και πάλι ως πυροτέχνημα χρησιμοποιήθηκε από τον Κυρ. Μητσοτάκη, στην προσπάθειά του να συνταγματοποιήσει και έτσι εκ των υστέρων να δικαιολογήσει την απόφασή του να μην ανανεώσει τη θητεία δύο διαδοχικών Προέδρων της Δημοκρατίας: Του Προκόπη Παυλόπουλου (του οποίου την ανανέωση της θητείας απέρριψε, επιδιώκοντας, μεταξύ άλλων, την «αποκαραμανλοποίηση» της ΝΔ, με στόχο να ελέγξει το εσωκομματικό τοπίο), αλλά και της Κατερίνας Σακελλαροπούλου (που ο ίδιος είχε επιλέξει αλλά μετά αποφάσισε να προσαρμοστεί στις επιταγές μίας τακτικής με στόχο τον περιορισμό των διαρροών ψηφοφόρων στα δεξιά της ΝΔ, αλλά και τον κατευνασμό των εσωκομματικών αντιδράσεων για την αξιοποίηση μεγάλου αριθμού προσώπων που δεν προέρχονται από τη ΝΔ).
Το ιστορικό της στάσης Μητσοτάκη
Το θέμα είναι ότι η πρόταση για τον ΠτΔ μόνο πεδίο συναίνεσης των πολιτικών κομμάτων δεν θα μπορούσε να αποτελέσει, αφού το ιστορικό της στάσης του Κυρ. Μητσοτάκη στην τελευταία αναθεώρηση είναι ιδιαίτερα βεβαρημένο.
Ενώ, δηλαδή, όλες οι πολιτικές δυνάμεις είχαν συμφωνήσει στην τότε προτείνουσα Βουλή (με πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ) ότι η εκλογή του ΠτΔ πρέπει να αποσυνδεθεί από την πιθανότητα πρόωρης διάλυσης της Βουλής και προκήρυξης εκλογών, στη συνέχεια, στην αναθεωρητική Βουλή (με πλειοψηφία πια της ΝΔ) η αναθεώρηση που προκρίθηκε πήγε πέρα από αυτό, φτάνοντας στο σημείο να επιτρέπει την εκλογή ΠτΔ ακόμα και με απλή πλειοψηφία.
