Ο πόλεμος στην Ουκρανία εισέρχεται σε μια νέα, ιδιαίτερα κρίσιμη φάση, με την κούρσα των εξοπλισμών να κορυφώνεται και τις γεωπολιτικές ισορροπίες να δοκιμάζονται στα άκρα.
Από τη μία πλευρά, η Μόσχα επιχειρεί να μπλοκάρει διπλωματικά τη ροή δυτικού οπλισμού προς το Κίεβο, εκτοξεύοντας αυστηρές προειδοποιήσεις προς την Τουρκία και τις ΗΠΑ.
Από την άλλη, η Ουκρανία δεν στηρίζεται αποκλειστικά στις εξωτερικές προμήθειες, αλλά προχωρά με ταχείς ρυθμούς στην ανάπτυξη των δικών της, εγχώριων βαλλιστικών πυραύλων, επιδιώκοντας την πολύτιμη αμυντική της αυτονομία.
Η ρωσική προειδοποίηση: Κίνδυνος «σοβαρής ζημιάς» στις διμερείς σχέσεις
Η διπλωματική ένταση στο διεθνές προσκήνιο κλιμακώνεται επικίνδυνα, έπειτα από δημοσιεύματα που αποκαλύπτουν πως η Τουρκία φέρεται να διαπραγματεύεται τη μεταφορά ενός «σημαντικού οπλοστασίου» αμερικανικών όπλων και πυρομαχικών στην Ουκρανία. Τα συγκεκριμένα οπλικά συστήματα βρίσκονται εδώ και χρόνια στα τουρκικά αποθέματα, με την Άγκυρα να έχει ζητήσει πλέον επίσημη άδεια από τις Ηνωμένες Πολιτείες για την επανεξαγωγή τους προς το Κίεβο.
Η αντίδραση της Μόσχας στις παραπάνω πληροφορίες ήταν άμεση και σε υψηλούς τόνους. Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, εξέδωσε ανακοίνωση μέσω της οποίας η ρωσική κυβέρνηση ζητά κατεπειγόντως εξηγήσεις και ξεκάθαρες διευκρινίσεις από τις εμπλεκόμενες χώρες.
Η θέση του Κρεμλίνου: Η Μ. Ζαχάροβα προειδοποίησε ρητά ότι τυχόν υλοποίηση αυτού του σχεδίου θα προκαλέσει «σοβαρή ζημιά» στις διμερείς σχέσεις της Ρωσίας, τόσο με την Ουάσινγκτον όσο και με την Άγκυρα.
Η εξέλιξη αυτή καταδεικνύει την αγωνιώδη προσπάθεια της Ρωσίας να ανακόψει κάθε πιθανή νέα πηγή εφοδιασμού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, οι οποίες έχουν διαρκή ανάγκη από πολεμοφόδια.
Η απάντηση του Κιέβου: Τα πυραυλικά προγράμματα της «Fire Point»
Όσο η Ρωσία πιέζει διπλωματικά, η Ουκρανία εστιάζει στην αμυντική της ανεξαρτησία. Μια κομβική εξέλιξη για την ικανότητα του Κιέβου να επιβιώσει απέναντι στη σφοδρότητα των ρωσικών πυραυλικών επιθέσεων αποκαλύφθηκε στο Politico. Σε δηλώσεις της, η Ιρίνα Τέρεχ, διευθύνουσα σύμβουλος και τεχνική διευθύντρια (CTO) της ουκρανικής εταιρείας αμυντικής τεχνολογίας Fire Point, ανακοίνωσε ότι ο πρώτος εγχώριος βαλλιστικός πύραυλος θα είναι επιχειρησιακά έτοιμος αυτό το φθινόπωρο.
Η εταιρεία εργάζεται πυρετωδώς πάνω σε δύο στρατηγικά προγράμματα:
- FP-7 (Τακτικός πύραυλος μικρού βεληνεκούς): Διαθέτει βεληνεκές 200 χιλιομέτρων και πολεμική κεφαλή 150 κιλών. Ενώ προορίζεται αρχικά για χερσαίους στόχους, τροποποιείται ταυτόχρονα ώστε να λειτουργεί και ως αναχαιτιστής σε συστήματα αεράμυνας.
- FP-9 (Βαλλιστικός πύραυλος μεγάλου βεληνεκούς): Το ισχυρότερο όπλο της εταιρείας φέρει ογκώδη πολεμική κεφαλή 800 κιλών και εντυπωσιακό βεληνεκές έως 855 χιλιόμετρα, θέτοντας ουσιαστικά την ίδια τη Μόσχα απευθείας εντός του πεδίου βολής. Η επιτυχής ολοκλήρωση του έργου θα εντάξει την Ουκρανία σε ένα κλειστό κλαμπ 12 χωρών παγκοσμίως που διαθέτουν αντίστοιχη τεχνολογία.
Αυτά τα οπλικά συστήματα θεωρούνται ζωτικής σημασίας. Το Κίεβο μαστίζεται από έλλειψη αναχαιτιστικών πυραύλων Patriot, την ίδια στιγμή που το αμερικανικό Πεντάγωνο αγωνίζεται να αναπληρώσει τα δικά του αποθέματα. Όπως τόνισε η Τέρεχ στο Politico, ο FP-7 βρίσκεται ήδη σε διαδικασία πιστοποίησης, η οποία περιλαμβάνει δοκιμαστικές εκτοξεύσεις σε πραγματικές συνθήκες μάχης ώστε να αποδείξει την αποτελεσματικότητά του.
Το σύστημα «Freyja» και οι διεθνείς συνεργασίες
Το φιλόδοξο χρονοδιάγραμμα της Fire Point επιβεβαίωσε πρόσφατα και ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Ωστόσο, διευκρίνισε ότι η μαζική παραγωγή του FP-7 δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τις δυνατότητες της χώρας του, καθώς απαιτείται στενή διεθνής συνεργασία για την προμήθεια εξαρτημάτων.
Ο εν λόγω πύραυλος αποτελεί τον κορμό του πρώτου κοινού ευρωπαϊκού αντιβαλλιστικού συστήματος με την ονομασία Freyja. Ο καταμερισμός των εργασιών προβλέπει:
- Την κατασκευή των πυραύλων και των εκτοξευτών από την ουκρανική Fire Point.
- Την ανάπτυξη ραντάρ επιτήρησης, εντοπισμού και λοιπών ηλεκτρονικών συστημάτων από τους Ευρωπαίους συμμάχους.
Η μετατροπή ενός πυραύλου εδάφους-εδάφους σε αμυντικό αναχαιτιστικό αποτελεί μηχανική πρόκληση, καθώς ο δεύτερος πρέπει να εντοπίσει και να χτυπήσει έναν κινούμενο στόχο. Ο μελλοντικός αναχαιτιστής του Freyja θα κατασκευαστεί σε δύο εκδόσεις: μία που θα εκρήγνυται δίπλα στον στόχο (στα πρότυπα των PAC-2) και, μελλοντικά, μια πιο προηγμένη έκδοση άμεσης πρόσκρουσης (hit-to-kill), παρόμοια με τους σύγχρονους PAC-3, παρακάμπτοντας δεκαετίες τεχνολογικής έρευνας.
Το διπλωματικό παρασκήνιο με τις ΗΠΑ και ο ρόλος των drones
Παράλληλα με τα δικά της σχέδια, η Ουκρανία διεκδικεί άδειες από τις ΗΠΑ για την εγχώρια κατασκευή πυραύλων PAC-3 ή, εναλλακτικά, των περίπλοκων «κεφαλών αυτοκατεύθυνσης». Αν και ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να είχε αφήσει ανοιχτό ένα τέτοιο ενδεχόμενο στον Ζελένσκι, οι τεράστιες ελλείψεις στα αμερικανικά αποθέματα —λόγω άλλων γεωπολιτικών μετώπων— οδήγησαν σε υπαναχώρηση.
Μέχρι να τεθούν σε πλήρη επιχειρησιακή ικανότητα οι νέοι βαλλιστικοί πύραυλοι, ο ουκρανικός στρατός βασίζεται στα μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Η Fire Point παρέχει ήδη τα drones FP-1 (βεληνεκές 2.300 χλμ.) και FP-2 (700 χλμ.), καθώς και τον πύραυλο κρουζ FP-5 Flamingo (με κεφαλή 1 τόνου και βεληνεκές 3.000 χλμ.).
Αξιοποιώντας τα, η Ουκρανία κατάφερε να εξαπολύσει φέτος διπλάσιο αριθμό drones στη Ρωσία από όσα δέχθηκε η ίδια, χτυπώντας στρατηγικές ρωσικές υποδομές και κατακτώντας αυτονομία δράσης χωρίς να χρειάζεται πλέον ξένη έγκριση.
Στο στόχαστρο της Μόσχας τα ουκρανικά εργοστάσια
Αυτή η δυναμική εκτόξευση της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας έχει θορυβήσει έντονα το Κρεμλίνο. Οι ρωσικές δυνάμεις θεωρούν την παραγωγή ουκρανικών drones και βαλλιστικών πυραύλων ως ύψιστη απειλή.
Σύμφωνα με τον υποστράτηγο Βαντίμ Σκιμπίτσκι, αναπληρωτή αρχηγό της Κύριας Διεύθυνσης Πληροφοριών του ουκρανικού Υπουργείου Άμυνας, η Ρωσία πραγματοποιεί εκτεταμένες αναγνωριστικές επιχειρήσεις με αποκλειστικό σκοπό να εντοπίσει και να βομβαρδίσει τα εργαστήρια της Fire Point, εμποδίζοντας τη μετάβαση στη μαζική παραγωγή.
Η κατάσταση περιγράφεται ρεαλιστικά από την ίδια την Ιρίνα Τέρεχ, η οποία συνοψίζει το κλίμα: «Κανείς εκτός από τους εταίρους μας δεν θέλει η Ουκρανία να εξοπλιστεί με τους δικούς της βαλλιστικούς πυραύλους. Γι’ αυτόν τον λόγο, εργαζόμαστε υπό καθεστώς τεράστιας πίεσης».
IN.GR
