H αυτοπρόσωπη εμφάνιση ενός εν ενεργεία στελέχους της ΕΥΠ στα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων, για να καταγγείλει ότι έπεσε θύμα κατασκοπείας μέσω του κακόβουλου λογισμικού Predator, κάθε άλλο παρά συνηθισμένη κίνηση είναι στα δικαστικά χρονικά της χώρας.
Ο Γιάννης Παπαδόπουλος, ο οποίος υπηρετεί στην ΕΥΠ από τον Σεπτέμβριο του 2001, το έτος 2014 ανέλαβε προϊστάμενος του τμήματος Αντικατασκοπείας της μονάδας στην Πάτρα έως και τις 07/01/2021 όπου υπηρέτησε ως διοικητής, θέση στην οποία και παρέμεινε έως 29/01/2024.
Η αναφορά των ημερομηνιών θα ήταν ίσως μία τυπική παράθεση της επαγγελματικής διαδρομής του σε ένα βιογραφικό σημείωμα. Οι ημερομηνίες-κλειδιά, όμως, που περιλαμβάνονται και στη μήνυση που κατέθεσε προ ημερών στην Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας με τον δικηγόρο του Απόστολο Πόντα για την υπόθεση των υποκλοπών, καταδεικνύουν πως τη χρονική περίοδο που έλαβε τα μηνύματα, μέσω του κατασκοπευτικού λογισμικού, υπηρετούσε σε κρίσιμο πόσο, και όπως αναφέρει, διαχειριζόταν ευαίσθητες και διαβαθμισμένες πληροφορίες.
Επιπλέον, όπως προκύπτει από την περιγραφή των πραγματικών περιστατικών που προχωρά ο μηνυτής, στην ιστορία υπάρχει και μία ακόμα λεπτομέρεια, που φαίνεται πως ο αποστολέας του μηνύματος γνώριζε πολύ καλά.
Τα μηνύματα
Ποια ήταν αυτή; Η τηλεφωνική γραμμή ήταν μεν καταχωρισμένη στο όνομα της συζύγου του, η οποία είχε ενημερωθεί με εμπιστευτική επιστολή από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα για την παγίδευση του τηλεφώνου μέσω εγκατάστασης κατασκοπευτικού λογισμικού Predator, αλλά τη χρησιμοποιούσε επί χρόνια ο μηνυτής. Και ως εκ τούτου, όπως αναφέρει «ο πραγματικός στόχος-αποδέκτης των μηνυμάτων-sms για την εγκατάσταση του κατασκοπευτικού λογισμικού ήμουν εγώ».
Συγκεκριμένα, το πρώτο μήνυμα απεστάλη στις 17-03-2021 και ώρα 18:40:02 και έγραφε: «Τι έγινε εκεί με τους δικούς μας ρε…».
To δεύτερο μήνυμα έφτασε στο κινητό, στις 18-11-2021, ώρα 20:50:55 και αποτελείτο από 3 τμήματα. Το κείμενο του sms ήταν το εξής: «Γιάννη διεθνοποιείτε το θέμα».
Από την απλή αντιπαραβολή του χρόνου αποστολής των δύο «μολυσμένων» μηνυμάτων που απευθύνονταν ονομαστικά στον μηνυτή προκύπτει ευθέως ότι αυτά εστάλησαν σε χρόνο κατά τον οποίο ήταν προϊστάμενος του τμήματος Αντικατασκοπείας της ΕΥΠ, στην Πάτρα. Και σε αυτή ακριβώς την ιδιότητά του ο Γιάννης Παπαδόπουλος στέκεται στη μήνυσή του αναφορικά με το καταγγελλόμενο αδίκημα της κατασκοπείας, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Λόγω της ιδιότητάς μου και του έργου μου, που αφορά τη χρήση και τη διαχείριση ευαίσθητων πληροφοριών εθνικής ασφαλείας, η οποιαδήποτε παραβίαση του απόρρητου των συνομιλίων αυτών, προεξέχουσας της περίπτωσης που την πράττουν ιδιώτες, συνιστά διαρροή αυτών προς άγνωστους τρίτους και θεμελιώνουν το αδίκημα της κατασκοπείας κατά της χώρας».
Η πρωτόδικη απόφαση
Ιδιαίτερη βαρύτητα στην απόφαση του εν λόγω στελέχους της ΕΥΠ να προσφύγει, έστω και τώρα στην ελληνική Δικαιοσύνη, έπαιξε η πρωτόδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου της Αθήνας με βάση την οποία καταδικάστηκαν σε βαριές ποινές οι τέσσερις ιδιώτες για την υπόθεση των υποκλοπών.
Τους ήδη καταδικασθέντες καταμηνύει τόσο για το αδίκημα της κατασκοπείας όσο και για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, υποστηρίζοντας ότι «λειτούργησαν με δομή, σχέδιο και οργάνωση προς επίτευξη του σκοπού της διάτρησης των προσωπικών μου επικοινωνιών, με στόχο την υφαρπαγή ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών και για χρήση που για εμένα είναι άγνωστη».
Επιπλέον, ζητά από την ελληνική Δικαιοσύνη να αναζητήσει και πιθανούς άλλους συμμέτοχους στις καταγγελλόμενες αξιόποινες πράξεις, που ενδεχομένως να κρύβονται πίσω από τα αδικήματα που περιγράφονται στη μήνυση.
Προσωπικά δεδομένα
Και κάπως έτσι, επανέρχεται στο προσκήνιο το ερώτημα που κατ’ επανάληψη έχουν θέσει νομικοί και αφορά τη διαχείριση όλων των προσωπικών δεδομένων και των αρχείων που «υπεκλάπησαν» μέσω του κακόβουλου λογισμικού από τα κινητά τηλέφωνα όσων αποδεδειγμένα παρακολουθούνταν, με βάση και το πόρισμα που συνέταξε η Αρχή Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, ύστερα από αυτοτελή έρευνα υπό τον τότε πρόεδρό της και επίτιμο πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας Κωνσταντίνο Μενουδάκο.
Πού βρίσκονται, άραγε, όλα αυτά τα χρόνια τα αρχεία με τα δεδομένα, πολιτικών, εκπροσώπων ενόπλων δυνάμεων, της ΕΥΠ και της Δικαιοσύνης; Το ερώτημα, τουλάχιστον επί του παρόντος παραμένει αναπάντητο. Νομικοί, μάλιστα, με αφορμή και την πρόσφατη μήνυση του στελέχους της ΕΥΠ, έλεγαν στα «ΝΕΑ» πως αν στο διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την αποκάλυψη της υπόθεσης μέχρι σήμερα, είχαν ελεγχθεί τα κινητά τηλέφωνα όσων περιλαμβάνονταν στη «λίστα Μενουδάκου» ως στόχοι του Predator και αν είχαν κληθεί να καταθέσουν οι παθόντες στο πλαίσιο του πρώτου μέρους της ποινικής προκαταρκτικής εξέτασης, ενδεχομένως και η δικονομική πορεία της υπόθεσης των υποκλοπών να ήταν διαφορετική.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, αναμένεται με ενδιαφέρον η αξιολόγηση της μήνυσης, καθώς και αν αρμοδίως κριθεί ότι όσα επικαλείται ο Γιάννης Παπαδόπουλος καταγγέλλοντας κατασκοπεία σε βάρος της χώρας, αποτελούν νέο στοιχείο ικανό ακόμα και να ανασύρει από το συρτάρι της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου τον φάκελο για τις τηλεφωνικές υποκλοπές. Μία υπόθεση που βρίσκεται, ούτως ή άλλως, ανοιχτή σε πολλά και διαφορετικά δικαστικά επίπεδα: Από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας ενώπιον του οποίου θα δικαστούν κατ’ έφεση οι τέσσερις ιδιώτες στις αρχές Δεκεμβρίου 2026, μέχρι το Δικαστήριο του Στρασβούργου όπου έχουν προσφύγει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης, ο πρώην υπουργός Χρήστος Σπίρτζης και ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης, και οι τρεις θύματα παρακολουθήσεων.
