Είναι ωραίο να περπατάς μέσα στους δρόμους και να συναντάς αυλές με κήπους σε μερικές παλαιές μονοκατοικίες που άντεξαν την αντιπαροχή και παρέμειναν εκεί σταθερά για να στολίζουν την κάθε τσιμεντούπολη και τις αδηφάγες ανάγκες της.
Μια αυλή με τον κήπο της έδειχνε πάντα το μεράκι αλλά και τον χαρακτήρα του ιδιοκτήτη.
Αλήθεια σε πόσους από εσάς δεν λείπει πραγματικά αυτή η εικόνα από τα κουρασμένα από το τσιμέντο μάτια σας.
Πόσοι από εσάς άραγε δεν έχετε παίξει σε μια τέτοια αυλή η δεν έχετε απολαύσει το καφεδάκι σας με συγγενείς και
και παλιούς φίλους και δεν κλέψατε και ένα φιλί.
Μη με κοιτάτε απορημένοι για αυτά που λέω απλά έχετε ξεχάσει μάλλον ότι αυτή είναι η αλήθεια.
Είναι η πραγματικότητα απλά γιατί όταν πάτε στο πατρικό σας στο χωριό το πρώτο που κάνετε είναι να κάτσετε στην αυλή και να πάρετε βαθιές ανάσες, να δείτε γνωστούς και φίλους που έρχονται να σας δουν και να πείτε δύο κουβέντες. Πολλοί από εσάς δημιουργείτε αυλές και στα μπαλκόνια σας αλλά και στις ταράτσες σας.
Όλοι όμως ξέρετε ότι αν δεν φροντίσετε τις αυλές σας αυτές θα βγάλουν ζιζάνια , θα ξεραθούν τα λουλούδια και ότι μπορεί να πάθει μια αυλή που την εγκαταλείπουμε μαζί με τον κήπο της.
Να θυμάστε όμως ότι υπάρχουν οι παλαιοί κηπουροί αλλά και οι καινούργιοι πλέον διπλωματούχοι γεωπόνοι που μπορούν να φροντίσουν και να περιποιηθούν τον κήπο σας.
Εγώ πάλι σήμερα θέλω να μιλήσω για άλλες αυλές, κοινωνικές, επαγγελματικές, πολιτικές, αυλές που αντί για λουλούδια έχουν Λουλούδια ανθρώπινα και τι λουλούδια.
Μιλάω για αυτούς που είτε μας Διοικούν είτε έχουν οικονομική ευρωστία και έχουν επιτελεία και αυλές.
Όλοι εσείς λοιπόν που έχετε τέτοιου είδους αυλές αναρωτηθήκατε εάν σε αυτές τις αυλές έχετε και κανέναν πραγματικό φίλο που να πίνετε μαζί του κανένα καφεδάκι και να λέτε κάτι απλά και ειλικρινά και να μη αναπνέουν από πάνω σας οι αυλοκόλακες που σας κλείνουν σε γυάλινο κλουβί με ψεύτικά λουλούδια και παραστάσεις που σας μεταφέρουν για ίδιο συμφέρον και όχι πραγματική φιλία και αγάπη.
Το χειρότερο για αυτούς που δεν σας ξέρουν καλά είναι ότι νομίζουν ότι διοικούν οι αυλάρχες και όχι εσείς.
Εγώ απλά θέλω να σας θέσω ένα ερώτημα που αν θελήσετε να το απαντήσετε φροντίστε να είστε μόνοι χωρίς τους αυλοκόλακες σας .
Τι είναι καλλίτερο ο Κόλακας η ο Κόρακας ;
Εγώ για να σας βοηθήσω καταθέτω ευθαρσώς την δική μου άποψη , οι Κόλακες σας κατασπαράζουν ζωντανούς αντίθετα με τους Κόρακες που θα σας κατασπαράξουν εάν απλά σας βρουν μετά θάνατο εκτεθειμένους και άταφους στην ύπαιθρο .
Όσο για τους πραγματικούς φίλους σας να είστε σίγουροι ότι αυτοί αν σας αγαπάνε πραγματικά δέχονται τους φίλους τους δηλαδή εσάς όπως είστε πραγματικά με τα προτερήματα σας αλλά και τα ελαττώματα σας .
Η πραγματική αγάπη και φιλία δεν μπορεί να κλειστεί σε καμία αυλή και από κανένα κόλακα όποιος και να είναι αυτός για ένα και μοναδικό λόγο ότι απλά δεν υπάρχει αντίτιμο στην φιλία και στην πραγματική αγάπη.
Οι φίλοι παραμένουν ανιδιοτελείς και όχι καιροσκόποι αυλάρχες η απλοί αυλικοί.
Οι πραγματικοί φίλοι μιλάνε μόνο όταν τους το ζητάτε και ποτέ παρουσία των κολάκων ,απλά γιατί δεν γουστάρουν τα γεμάτα συμφέρον χνώτα τους τα προσποιητά σαλιαρίσματα η τις άναρθρες συμφεροντολογικές κραυγές και τα περίεργα βλέμματα τους .
Όσο για εσάς που πιθανόν να σας έχουν μείνει κάποιοι πραγματικοί φίλοι και να μην το ξέρετε απλά γιατί δεν σας
αφήνουν να τους δείτε όπως παλιά να ξέρετε ότι η πραγματική φιλία δεν εξαργυρώνετε με 30 αργύρια.
Αυτά για εσάς που έχετε αυλές αλλά δεν μπορούν να σας δουν μόνο σας οι φίλοι σας αν και σας αγαπάνε πραγματικά .
Όμως σε εσάς τους κόλακες των φίλων μας θα πρέπει να σας πω ότι εμείς οι πραγματικοί φίλοι όταν νιώσουμε ότι ο φίλος μας κινδυνεύει και δεν υπάρχει άλλος τρόπος να βοηθήσουμε τότε αρχίστε να τρέμετε και να τρέχετε.
Χ.Α
