Με τις έρευνες για την απόρριψη υγρών βιομηχανικών αποβλήτων υψηλής οξύτητας από βυτιοφόρο σε φρεάτιο αποχέτευσης που κατέληγε στον Κηφισό να συνεχίζονται, η ανησυχία για τον κίνδυνο της καταστροφής των οικοσυστημάτων είναι έκδηλη.
Η πρόσφατη αστυνομική επιχείρηση στο Αιγάλεω, που ακολούθησε πολύμηνη έρευνα και διακριτική παρακολούθηση του πρατηρίου όπου βρισκόταν το φρεάτιο, οδήγησε στη σύλληψη του οδηγού του βυτιοφόρου ακριβώς της στιγμή της απόρριψης των αποβλήτων. Μάλιστα, διαπιστώθηκε ότι σε διάστημα 20 ημερών είχαν γίνει τέσσερις τέτοιες απορρίψεις από το συγκεκριμένο όχημα.
Ο Κηφισός έχει πλέον μετατραπεί σε ένα καφέ ποτάμι, ωστόσο ο κίνδυνος δεν εξαντλείται στην οπτική υποβάθμιση ή στην εκβολή των αποβλήτων στον Σαρωνικό. Η πρόεδρος του Συλλόγου Πολιτών υπέρ των Ρεμάτων «Ροή», Χρυσάνθη Γεωργίου, εξηγεί στο Orange Press Agency ότι η ρύπανση είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο, μια καθημερινότητα που βιώνουν όλοι οι περίοικοι.
«Τα τελευταία πέντε-έξι χρόνια η κατάσταση έχει γίνει πάρα πολύ έντονη με ρυπάνσεις όλων των ποταμών μας, κυρίως στην Αττική. Βλέπεις σήμερα στη Νέα Φιλαδέλφεια ότι το ποτάμι κατεβάζει σαπούνια, άλλαξε χρώμα. Όταν βλέπεις τον όγκο του νερού μέσα σε μία ώρα να γίνεται εικοσαπλάσιος, πάει να πει ότι αυτή η ρίψη δεν γίνεται από μία μικρή δραστηριότητα. Αυξάνεται ο όγκος είκοσι φορές επάνω και αλλάζει χρώμα. Εμείς το ξέρουμε. Ψάχνουμε μέτρο-μέτρο, μπαίνουμε μέσα, φτάνουμε στο σημείο που ξεκινάει η παράνομη σύνδεση, το βιντεοσκοπούμε και καλούμε την Αστυνομία» σημειώνει χαρακτηριστικά.
«Ψάρια σταδιακά πεθαίνουν, γιατί το οξυγόνο του νερού είχε φτάσει για μέρες στο επίπεδο μηδέν», λέει η Χρυσάνθη Γεωργίου
Αναφερόμενη στο βίντεο-ντοκουμέντο από τον Κηφισό, στο κομμάτι της Νέας Φιλαδέλφειας, η ίδια περιγράφει «την οδυνηρή προσπάθεια των ψαριών να επιβιώσουν προσεγγίζοντας σε ακριανά σημεία της όχθης, όπου το νερό δεν έχει στα σημεία αυτά την ισχυρή ρύπανση ακόμα. Βέβαια σταδιακά πεθαίνουν, γιατί το οξυγόνο του νερού είχε φτάσει για μέρες στο επίπεδο μηδέν… Με οξυγόνο μηδέν δεν ζει τίποτα και έχουμε πραγματικά μία καταστροφή όλων των οικοσυστημάτων μας μέσα από το νερό και τη ρύπανση που δέχεται».
Ακολούθως, η κ. Γεωργίου τονίζει τη σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία: «Ένας ποταμός, ένα ρέμα είναι ένας πνεύμονας ο οποίος διέρχεται από τις πηγές του σε όλη την Αττική. Αυτός ο πνεύμονας εκπέμπει συστατικά στην ατμόσφαιρα και τα αναπνέουμε. Η ρύπανση περνάει στον υδροφόρο ορίζοντα και στην τροφή μας, είτε μέσω της θάλασσας είτε μέσω του εδάφους. Δεν είναι ένα περιβαλλοντικό ζήτημα που απλά δεν θέλουμε να το βλέπουμε. Είναι η ποιότητα της ζωής μας».
Προβληματικοί έλεγχοι
Όπως αναφέρει ο σύλλογος, καταγγελίες γίνονται εξαιρετικά συχνά αλλά πέφτουν διαρκώς στο κενό. «Ως σύλλογος κάνουμε καταγγελίες τουλάχιστον μία με δύο φορές τον μήνα, πάντα με φωτογραφικό υλικό και βίντεο. Υπάρχουν αυτοψίες οι οποίες γίνονται πάντα ετεροχρονισμένα. Δηλαδή όταν καταγγέλλεται ένα περιστατικό, δεν υπάρχει μια υπηρεσία που θα πάει εκείνη τη στιγμή να δει πού ακριβώς γίνεται και να εντοπίσει τον ρυπαντή. Γίνεται έπειτα από δύο-τρεις μέρες, όταν το περιστατικό έχει μετριαστεί και το απόβλητο έχει πια ξεπλυθεί προς τη θάλασσα» τονίζεται.
Η κ. Γεωργίου περιγράφει το μοτίβο ως «καταγγελία, αριθμός πρωτοκόλλου, απάντηση μέσα σε μία εβδομάδα ‘κάναμε τις συστάσεις’ και αρχειοθέτηση». Ερωτηθείσα για την ταυτότητα των ρυπαντών, η πρόεδρος της «Ροής» εξηγεί ότι πρόκειται για ένα πλέγμα βιομηχανιών και παράνομων βυτιοφόρων, δείχνοντας παράλληλα προς την πλευρά των φορέων διαχείρισης.
«Σίγουρα είναι βιομηχανίες οι οποίες έχουν τεράστιους όγκους αποβλήτων και οφείλουν βάσει νομοθεσίας να τα διαχειριστούν σε κέντρα επεξεργασίας. Είναι χημικά απόβλητα, είναι τοξικά, βιομηχανικά, ζωικά, λύματα. Παράλληλα, υπάρχουν βυτιοφόρα τα οποία δεν φτάνουν ποτέ στα Κέντρα Επεξεργασίας Λυμάτων, αλλά συνδέονται παράνομα στους αγωγούς. Ο πιο σημαντικός φορέας που θα μπορούσε να τα ελέγξει όλα αυτά, εκτός από την Περιφέρεια, είναι η ίδια η ΕΥΔΑΠ, που έχει στην αρμοδιότητά της τα αντλιοστάσια και τα ΚΕΛ, ώστε να ελέγχει τι ακριβώς δέχεται προς επεξεργασία από τα βυτιοφόρα».
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν τα όσα αναφέρει η κ. Γεωργίου σχετικά με τη λειτουργία των δημόσιων σταθμών μέτρησης της ποιότητας των υδάτων: «Αν μπούμε στη σελίδα του ΕΛΚΕΘΕ, η οποία φιλοξενεί καταγραφικά που βρίσκονται στον Κηφισό, το τελευταίο διάστημα όπου είχαμε πολλά και σημαντικά περιστατικά ρύπανσης, τα καταγραφικά βγήκαν εκτός λειτουργίας. Για παράδειγμα, στον σταθμό ‘Κηφισός ψηλά’, που βρίσκεται στην Κηφισιά, στις 2 Σεπτεμβρίου 2026, ενώ είχαμε πολύ μεγάλη περιεκτικότητα σε στερεά απόβλητα, σταμάτησε η καταγραφή των μετρήσεων. Μερικές φορές γινόμαστε καχύποπτοι, χωρίς αυτό να το καταγγέλω αυτή τη στιγμή» προσθέτει.
Για τον λόγο αυτό, υπογραμμίζει, «ως σύλλογος, σε συνεργασία με τη ‘Γειτονιά της Κίρκης στη Νέα Φιλαδέλφεια’ μέσω ενός προγράμματος θα εγκαταστήσουμε άμεσα νέο δικό μας καταγραφικό και κάμερες, προκειμένου να παρακολουθούμε αυτόνομα τα στοιχεία των μετρήσεων και να εκπέμπεται σήμα συναγερμού (alarm) σε κάθε περιστατικό».
Τι δείχνουν τα στοιχεία του ΕΛΚΕΘΕ
Την εξαιρετικά δυσχερή εικόνα του Κηφισού επιβεβαιώνουν τα δεδομένα της επιστημονικής έρευνας του Εθνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ), επισημαίνει το Orange Press. Σύμφωνα με τη μελέτη του Ινστιτούτου Θαλάσσιων Βιολογικών Πόρων, η οποία βασίστηκε σε συστηματικές μηνιαίες δειγματοληψίες (Απρίλιος 2021 – Οκτώβριος 2022) σε πέντε σταθμούς του Κηφισού – από τις πηγές έως τις εκβολές -, η ποιότητα των υδάτων ως προς τα νιτρικά χαρακτηρίζεται επισήμως «κακή» (bad) βάσει της ευρωπαϊκής Οδηγίας για τα Ύδατα (WFD), ενώ για το αμμώνιο κυμαίνεται από «μέτρια έως κακή».
Τα ευρήματα της ίδιας έρευνας αποτυπώνουν την κλιμάκωση της επιβάρυνσης κατά το πέρασμα του ποταμού από τον αστικό ιστό. Οι συγκεντρώσεις νιτρικών κυμάνθηκαν από 1,7 έως 18,7 mg/L (με μέσο όρο 7,6 mg/L), με την αιχμή της ρύπανσης να καταγράφεται στον σταθμό του Ποδονίφτη (μέσος όρος 9,5 mg/L), έναντι 6,2 mg/L στο άνω τμήμα του ποταμού.
Παράλληλα, οι μετρήσεις του διαλυμένου οξυγόνου (DO) κυμάνθηκαν από 3,6 έως 16,1 mg/L. Οι ερευνητές του ΕΛΚΕΘΕ επισημαίνουν ότι οι υψηλότερες συγκεντρώσεις ρύπων εμφανίζονται το καλοκαίρι λόγω της χαμηλής παροχής νερού, κάνοντας σαφείς αναφορές σε ανεξέλεγκτες διοχετεύσεις βιομηχανικών αποβλήτων (industrial effluents), αστικά λύματα και δυσλειτουργίες ή διαρροές του αποχετευτικού δικτύου, που επιβαρύνουν σημαντικά τόσο τη λεκάνη απορροής όσο και το παραλιακό μέτωπο του Σαρωνικού.
IN.GR
