Για πολλοστή φορά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης καταφεύγει στη γνώριμη πολιτική του γραμμή. Η σημερινή του ομιλία στα Βριλήσσια δεν προσέφερε κάποιο νέο αφήγημα, αλλά αποτέλεσε μια ξεκάθαρη επανάληψη της πάγιας στρατηγικής του: προβολή της διαχειριστικής ικανότητας και επίκληση της σταθερότητας. Πίσω, ωστόσο, από τις διακηρύξεις, οι κεντρικοί άξονες της πρωθυπουργικής ρητορικής εξακολουθούν να συγκρούονται μετωπικά με την κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα.
Το τέλος του «επιτελικού» μονοπωλίου στην ασφάλεια αποτυπώνεται πλέον ξεκάθαρα. Ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε πως «πρώτη υποχρέωση κάθε πρωθυπουργού είναι να κρατά τη χώρα ασφαλή» και διαμήνυσε με αυτοπεποίθηση πως «είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μεγάλες κρίσεις». Ωστόσο, ο ισχυρισμός ότι η κυβέρνηση είναι η μόνη ικανή να κρατήσει τη χώρα ασφαλή καταρρέει υπό το βάρος των γεγονότων. Η διαχείριση των φυσικών καταστροφών (Έβρος, Ρόδος, Αττική, Θεσσαλία) και, πρωτίστως, η εθνική τραγωδία των Τεμπών, ακυρώνουν στην πράξη το αφήγημα του αλάνθαστου επιτελικού κράτους.
Παράλληλα, καταρρίπτεται καθημερινά και ο μύθος της αποκλειστικά «εισαγόμενης» ακρίβειας. Ο πρωθυπουργός επέμεινε πως αντιμετωπίζουμε μια εξωγενή κρίση ανατιμήσεων, τονίζοντας πως «σε άλλες χώρες οι προϋπολογισμοί είναι λιτότητας, κόβουν παροχές και αυξάνουν φόρους», ενώ αντίθετα εμείς έχουμε έναν προϋπολογισμό που «παρέχει έμπρακτα μέτρα της κοινωνίας». Η πραγματικότητα, όμως, διαψεύδει τον ισχυρισμό: οι αναλύσεις της Τράπεζας της Ελλάδος καταδεικνύουν τον καθοριστικό ρόλο του εγχώριου «πληθωρισμού απληστίας» (εταιρικά υπερκέρδη, καρτέλ, έλλειψη ελέγχων), την ώρα που η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων βρίσκεται στην προτελευταία θέση της Ε.Ε. και η στεγαστική κρίση εξανεμίζει τα εισοδήματα.
Μπροστά σε αυτές τις ρωγμές, η κυβέρνηση καταφεύγει ξανά στην πεπατημένη του εκβιαστικού διλήμματος, εργαλειοποιώντας ακόμη και κοινωνικά ζητήματα. Αναφερόμενος στο νομοσχέδιο για τα social media, ο κ. Μητσοτάκης κατηγόρησε την αντιπολίτευση πως έχει τέτοιο «μένος κατά του Μητσοτάκη που δεν μπόρεσαν να έρθουν σε μια εθνική συνεννόηση», για να καταλήξει στο πραγματικό ζητούμενο: «Για αυτό η αυτοδυναμία είναι μονόδρομος». Ζητώντας από τους πολίτες να σκεφτούν τι θα γινόταν αν έπρεπε να έρθει σε «παζάρια με άλλα κόμματα» για τη διαχείριση κρίσεων, θέτει ευθέως το ψευδεπίγραφο δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος». Μόνο που η αξίωση για ανεξέλεγκτη εξουσία πείθει ολοένα και λιγότερο μια κοινωνία που βιώνει καθημερινά τη διάψευση των κυβερνητικών υποσχέσεων.
Ολόκληρη η ομιλία του στα Βριλήσσια:
Σκεφτόμουν, φίλες και φίλοι, ότι αν έχουμε αυτόν τον κόσμο αρκετούς μήνες πριν από τις εθνικές εκλογές, τι έχει να γίνει όταν μπούμε για τα καλά στην προεκλογική περίοδο.
Γιατί η σημερινή σας πραγματικά εντυπωσιακή παρουσία, ένα μήνυμα σιγουριάς και αισιοδοξίας στέλνει: μόνο η Νέα Δημοκρατία είναι η μεγάλη λαϊκή παράταξη που μπορεί να κρατήσει τη χώρα σε σταθερή τροχιά προόδου και να εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον σε κάθε Ελληνίδα και σε κάθε Έλληνα.
Αγαπητέ Δήμαρχε, κ. Περιφερειάρχα, χαίρομαι κάθε φορά όταν πηγαίνω στις γειτονιές του Λεκανοπεδίου και βλέπω τη σημαντική πρόοδο η οποία έχει επιτελεστεί, με μία εξαιρετική σχέση που έχουμε με τον Β΄ και με τον Α΄ βαθμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Γιατί ξέρω πολύ καλά πόσο ξεχωριστή σημασία έχουν όλα τα έργα τα οποία γίνονται σήμερα στην Αττική, με τη συνεργασία του Περιφερειάρχη, με την υποστήριξη του Δημάρχου. Και εδώ, στα Βριλήσσια, αλλάζει όψη η πόλη σας και τα καλύτερα -μην το ξεχνάτε ποτέ αυτό- είναι ακόμα μπροστά μας. Τα καλύτερα έρχονται, όχι μόνο για τα Βριλήσσια, όχι μόνο για την Αττική, αλλά και για τη χώρα ολόκληρη.
Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω ζητώντας σας να σκεφτούμε μαζί και να αναρωτηθούμε πόσο δύσκολη πραγματικά είναι η παγκόσμια κατάσταση την οποία σήμερα καλούμαστε να διαχειριστούμε. Από μία πλευρά σκεφτόμουν ότι από τότε που με εμπιστευτήκατε για πρώτη φορά, το 2019, αυτά τα 7,5 χρόνια συνολικά μόνο ανέφελα δεν ήταν.
Η αλήθεια είναι ότι ο κόσμος γίνεται πιο περίπλοκος, πηγαίνουμε από κρίση σε κρίση, οι δυσκολίες μεγαλώνουν. Άρα, σε αυτήν ακριβώς τη συγκυρία, το να υπάρχει ένα σταθερό χέρι, μία σταθερή κυβέρνηση, η οποία κρατά σταθερό το πηδάλιο της χώρας και γνωρίζει κυρίως ποια πορεία πρέπει να χαράξει, αποκτά μία ξεχωριστή σημασία.
Πριν από κάποιες ημέρες είδατε μεγάλες διαδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη. Είδατε, δυστυχώς, βία, επεισόδια, ταραχές, σπασίματα καταστημάτων και ενδεχομένως κάποιοι και εντός της χώρας να πίστευαν ότι αυτά ακριβώς τα οποία είδαμε σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θα συνέβαιναν και εδώ, στη δική μας την πατρίδα.
Αντ’ αυτού τι είδαμε, φίλες και φίλοι; Είδαμε μαθητές, καθηγητές να διαδηλώνουν ειρηνικά, να εκφράζουν τις αγωνίες τους, τις έγνοιες τους, γιατί εγώ ξέρω πολύ καλά ότι κάθε φορά που μιλάω με τα νέα παιδιά -και έχουμε αρκετά ανάμεσά μας-, έχουν κάθε λόγο να είναι προβληματισμένα.
Αλλά δεν επιστρέψαμε πίσω, φίλες και φίλοι, στις εικόνες του 2012, του 2015, γιατί πολύ απλά η χώρα προχώρησε, η ελληνική κοινωνία προχώρησε, η ελληνική κοινωνία ωρίμασε και το συμβόλαιο το οποίο υπογράφουμε όλες και όλοι μαζί είναι ότι δεν θα ξαναγυρίσουμε ποτέ πίσω σε αυτές τις εποχές, όσο και αν κάποιοι το εύχονται. Διότι για κάποιους, μας το είχαν πει εξάλλου και απερίφραστα, μας είχαν πει: «ξέρετε, η κανονικότητα για την αριστερά δημιουργεί προβλήματα. Δεν είναι ευκαιρία η κανονικότητα. Η αριστερά μπορεί να επιβιώνει και να διεκδικεί πολιτικό ρόλο μόνο σε εποχές αναταραχής».
Αυτό δεν θα ξαναγίνει, φίλες και φίλοι, στην πατρίδα μας. Διότι όλα αυτά τα χρόνια αγωνιστήκαμε πάρα πολύ για να μπορέσουμε να αφήσουμε πίσω μας τις δύσκολες εποχές της κρίσης, να σταθεροποιήσουμε την οικονομία, να δημιουργήσουμε περισσότερες θέσεις εργασίας, να στηρίξουμε το διαθέσιμο εισόδημα.
Ξέρω πολύ καλά ότι σήμερα, έχοντας μπροστά μας ένα φθινόπωρο και έναν χειμώνα, ξέρω ότι πολλές και πολλοί ανησυχούμε πώς θα τα βγάλουμε πέρα τον χειμώνα. «Θα είναι εδώ το ελληνικό κράτος να μπορέσει να μας στηρίξει απέναντι σε αυτή την εισαγόμενη ακρίβεια, η οποία χτυπά σήμερα κάθε χώρα του πλανήτη»;
Όποιος πιστεύει ότι η Ελλάδα μπορεί να είναι ένα απομονωμένο «γαλατικό χωριό» που να εξαιρείται με κάποιο τρόπο από τις παγκόσμιες εξελίξεις, είναι βαθιά νυχτωμένος.
Όμως, ποια είναι η διαφορά της Ελλάδος από άλλες ευρωπαϊκές χώρες; Επειδή ακριβώς μπορέσαμε και κάναμε μια πολύ συνετή οικονομική διαχείριση, επειδή μπορέσαμε να βάλουμε σε τάξη τα δημόσια οικονομικά, επειδή δεν υποσχεθήκαμε περισσότερα από αυτά που μπορούμε να υλοποιήσουμε, είμαστε σήμερα σε θέση να στηρίζουμε την κοινωνία με έμπρακτα μέτρα. Για να μπορέσουμε όχι να αντιμετωπίσουμε πλήρως το πρόβλημα της ακρίβειας -είμαι πολύ ρεαλιστής-, αλλά να ανακουφίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο γίνεται τα ελληνικά νοικοκυριά και ιδίως τους συμπολίτες μας που το έχουν περισσότερο ανάγκη.
Αν δείτε άλλες ευρωπαϊκές χώρες σήμερα, θα διαπιστώσετε ότι οι προϋπολογισμοί τους είναι προϋπολογισμοί λιτότητας, για τον απλούστατο λόγο ότι τα ελλείμματά τους έχουν ξεφύγει, το χρέος τους εκτινάσσεται και αναγκάζονται οι κυβερνήσεις, αντί να στηρίξουν την κοινωνία τη στιγμή που η κοινωνία έχει τη μεγαλύτερη ανάγκη, να κόβουν παροχές και να αυξάνουν φόρους.
Είναι μεγάλη εθνική επιτυχία, φίλες και φίλοι, ότι η χώρα μας δεν βρίσκεται σήμερα σε αυτή την κατάσταση και μπορούμε σήμερα να συζητάμε έναν προϋπολογισμό -η συζήτηση ήδη ξεκίνησε στη Βουλή- ο οποίος παρέχει έμπρακτα μέτρα στήριξης στην ελληνική κοινωνία, στο μέτρο -προσέξτε- πάντα των δυνατοτήτων μας.
Διότι ένα πράγμα δεν πρόκειται ποτέ να επιτρέψουμε: πάνω στον πειρασμό μιας παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου, να αρχίσουμε να μοιράζουμε χρήματα τα οποία δεν έχουμε. Αυτά τα λάθη έγιναν στο παρελθόν.
Έχουμε μια υποχρέωση, φίλες και φίλοι, να μην τα επαναλάβουμε. Σήμερα η Ελλάδα -και είμαι υπερήφανος γι’ αυτό, όταν πηγαίνω στο εξωτερικό και μιλάω με τους συνάδελφους μου ή μιλάω με ξένους αναλυτές- είναι παράδειγμα προς μίμηση στην Ευρώπη, ενώ κάποτε ήταν παράδειγμα προς αποφυγή.
Έβλεπα χθες ένα βίντεο του κ. Τσίπρα, ο οποίος διάβαζε κάποιες δηλώσεις και προσπαθούσε να μας πείσει δήθεν πόσο καλή ήταν η Ελλάδα που μας παρέδωσε το 2019.
Και αναρωτιέμαι, ποια Ελλάδα μας παρέδωσε το 2019; Την Ελλάδα που είχε ανεργία 18%, όταν σήμερα η ανεργία έχει πέσει κάτω από το 8%; Την Ελλάδα που τα νησιά μας ήταν γεμάτα πρόσφυγες και μετανάστες και «βούλιαζαν» από την πολιτική των ανοικτών συνόρων; Την Ελλάδα όπου οι Ένοπλες Δυνάμεις μας είχαν να δουν ουσιαστικές επενδύσεις επί μία δεκαετία;
Αυτή την Ελλάδα αναπολούμε; Σε αυτή την Ελλάδα θέλουμε να γυρίσουμε; Όχι, βέβαια. Η απάντηση, λοιπόν, την οποία οι Ελληνίδες και οι Έλληνες θα στείλουν είναι ότι δεν θα γυρίσουμε πίσω στο παρελθόν αλλά έχουμε και κάθε λόγο να ατενίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία.
Ναι, θα περάσουμε δυσκολίες. Όμως, αυτή τη στιγμή είμαστε πια σε μια κατάσταση να μπορούμε να χαράσσουμε μια πορεία για την Ελλάδα του 2030, η οποία θα μας επιτρέψει αυτή τη φορά να μπορέσουμε τις μεγάλες εθνικές επιτυχίες της οικονομίας να τις μετατρέψουμε σε μέρισμα ανάπτυξης για κάθε Ελληνίδα και για κάθε Έλληνα.
Αυτό, αν θέλετε, είναι και το μεγάλο στοίχημα της επόμενης τετραετίας. Καλά τα δημόσια οικονομικά, καλή η μείωση του χρέους, καλά τα πλεονάσματα, αλλά αυτή η «προίκα» πρέπει να περάσει τελικά σε κάθε Ελληνίδα και σε κάθε Έλληνα. Με υψηλότερους μισθούς, με περισσότερες δουλειές, με περισσότερα παιδιά τα οποία γυρίζουν πίσω, από το εξωτερικό.
Για εμένα είναι μεγάλη ικανοποίηση κάθε φορά που πηγαίνω στο εξωτερικό και συναντώ νέα παιδιά τα οποία μου λένε: «ναι, έφυγα τα χρόνια της κρίσης αλλά τώρα, για πρώτη φορά, βλέπω στην πατρίδα μας ευκαιρίες για να μπορέσω να γυρίσω μαζί με την οικογένεια μου, να προκόψω και να εργαστώ». Και αυτή είναι η μεγαλύτερη ψήφος εμπιστοσύνης στο μέλλον και στην προκοπή της πατρίδας μας.
Σε αυτούς, λοιπόν, τους δύσκολους καιρούς, η πολιτική σταθερότητα αποκτά μία ξεχωριστή σημασία. Για σκεφτείτε να έπρεπε να διαχειριστούμε τις κρίσεις που διαχειριστήκαμε τα τελευταία χρόνια και να έπρεπε να ερχόμασταν σε συνεννοήσεις με άλλα κόμματα, «παζάρια», εκπτώσεις. Αυτό θα απέβαινε εις βάρος, τελικά, της ταχύτητας λήψης αποφάσεων.
Σήμερα η Νέα Δημοκρατία είναι το μόνο κόμμα με ξεκάθαρο σχέδιο για το μέλλον και το μόνο κόμμα το οποίο μπορεί να συνομιλεί με τις μεγάλες προκλήσεις του μέλλοντος.
Μίλησε πριν ο Δήμαρχος για τα αντιπλημμυρικά έργα τα οποία γίνονται εδώ στον Δήμο σας. Η κλιματική κρίση είναι ήδη εδώ και πρέπει να την αντιμετωπίσουμε. Εμείς είμαστε αυτοί που θωρακίσαμε την πολιτική προστασία, έτσι ώστε κάθε χρόνο να γινόμαστε και λίγο καλύτεροι για να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε αυτές τις μεγάλες κρίσεις.
Εμείς είμαστε οι μόνοι οι οποίοι μιλάμε για τις μεγάλες προκλήσεις της τεχνητής νοημοσύνης. Τι σημαίνει ξαφνικά μια τεχνολογία η οποία μπορεί να ανατρέψει τα πάντα, στον κόσμο της εργασίας, στον κόσμο της παραγωγής, στον τρόπο με τον οποίο δουλεύει το κράτος.
Αυτές είναι οι μεγάλες προκλήσεις του μέλλοντος και από αυτόν τον διάλογο για την Ελλάδα που θέλουμε να χτίσουμε, δυστυχώς, φίλες και φίλοι, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης απουσιάζουν.
Θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάτι το οποίο πραγματικά με στεναχώρησε πολύ και το οποίο ίσως προσέξατε. Έγινε χθες στη Βουλή. Η κυβέρνηση, με δική μου πρωτοβουλία, την οποία για πρώτη φορά είχα παρουσιάσει στη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, έφερε προς ψήφιση και ψήφισε τελικά ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο: απαγόρευση πρόσβασης στα social media για τα παιδιά και τους εφήβους κάτω των 15.
Και το έκανα γιατί, συνομιλώντας με γονείς αλλά και με παιδιά, έβλεπα την απελπισία στις φωνές τους, με τα παιδιά τα οποία είναι «κολλημένα», μικρά παιδιά «κολλημένα» στις οθόνες. Δεν βγαίνουν έξω, δεν παίζουν, εισπράττουν μηνύματα τα οποία είναι άκρως προβληματικά. Και είπαμε: «εδώ εμείς κάτι πρέπει να κάνουμε».
Όχι μόνο να επηρεάσουμε την ευρωπαϊκή πολιτική, αλλά να βγούμε εμείς πρώτοι μπροστά και να νομοθετήσουμε κάτι το οποίο είναι προφανές. Και να πούμε στις μεγάλες πλατφόρμες, στις μεγάλες πολυεθνικές: «δεν θα βγάζετε λεφτά στην πλάτη των παιδιών μας».
Αυτή την απόφαση, την οποία -και δεν το λέω τυχαία αυτό, διότι το έχουμε μετρήσει- τη στηρίζει το 80% της ελληνικής κοινωνίας, τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν την ψήφισαν.
Είναι τέτοιο το μένος τους -και ειδικά το μένος του ΠΑΣΟΚ- να κάνουν κακό στη Νέα Δημοκρατία και στον Μητσοτάκη προσωπικά, που δεν μπόρεσαν ούτε καν να συνεργαστούν σε μια εθνική πρωτοβουλία η οποία θέτει σε προτεραιότητα αυτό που θα έπρεπε να είναι το υπέρτατο αγαθό: την ψυχική υγεία των παιδιών μας. Δεν το έκαναν.
Το λέω αυτό για να δώσω ένα μόνο παράδειγμα -θα μπορούσα να μιλάω πολλές ώρες γι’ αυτό-, γιατί στις επόμενες κάλπες η αυτοδυναμία είναι πολιτικός μονόδρομος, όχι για την παράταξη, αλλά για τη χώρα, αν θέλουμε να συνεχίσουμε σε αυτόν τον δρόμο τον οποίο έχουμε χαράξει.
Κι επειδή οι συνθήκες, φίλες και φίλοι, είναι πολύ δύσκολες, οι διεθνείς προκλήσεις είναι μεγάλες, έχουμε ζητήματα στην Ανατολική Μεσόγειο, έχουμε ζητήματα στην ευρύτερη περιφέρειά μας, η εμπειρία στη διαχείριση των εξωτερικών θεμάτων έχει σήμερα μεγάλη αξία, μεγάλη προστιθέμενη αξία.
Διότι η πρώτη υποχρέωση οποιουδήποτε Πρωθυπουργού, η πρώτη υποχρέωση οποιασδήποτε κυβέρνησης είναι πρώτα και πάνω απ’ όλα να κρατά τη χώρα ασφαλή. Σήμερα η Ελλάδα είναι ασφαλής. Οι Ένοπλες Δυνάμεις μας είναι θωρακισμένες. Η εξωτερική μας πολιτική έχει αναδείξει το κύρος και τη θέση της πατρίδας μας.
Όλα αυτά δεν ήταν και δεν είναι αυτονόητα. Χρειάστηκαν πολλή δουλειά και πολύς κόπος για να φτάσουμε στο σημείο στο οποίο βρισκόμαστε σήμερα.
Σε αυτόν τον δρόμο, φίλες και φίλοι, θα επιμείνουμε, με μεγάλες αλλαγές, αλλά και με μικρές παρεμβάσεις, με τολμηρές καινοτομίες, όπως αυτή την οποία νομοθετούμε πολύ σύντομα και στα πλαίσια του προϋπολογισμού: να δημιουργήσουμε -θέλω να σταθώ σε αυτό γιατί νομίζω ότι έχει ξεχωριστή σημασία-, έναν αποταμιευτικό «κουμπαρά» για όλα τα νέα παιδιά τα οποία γεννιούνται στην πατρίδα μας.
Είναι μία σημαντική πρωτοβουλία, η οποία κοιτάει στο μέλλον. Διότι αν μία οικογένεια αποταμιεύει 100 ευρώ για ένα παιδί το οποίο θα γεννηθεί, το κράτος θα έρθει και θα βάλει άλλα 100 ευρώ. Και όταν το παιδί αυτό θα φτάσει να είναι 18 ετών, θα έχει ένα απόθεμα, ένα κεφάλαιο το οποίο θα ξεπερνάει τις 60.000 ευρώ για να μπορεί να ξεκινήσει τη ζωή του.
Αυτές είναι οι προοπτικές και οι πολιτικές οι οποίες κοιτάνε στο μέλλον. Πολιτικές οι οποίες θα μπορέσουν να αλλάξουν την ίδια τη φύση της εκπαίδευσης. Να δούμε τα σχολεία μας, να δούμε πώς θα σπρώξουμε περισσότερα παιδιά προς την τεχνική εκπαίδευση, η οποία τόσο μεγάλη σημασία έχει σε μία οικονομία η οποία αλλάζει.
Όλες αυτές είναι προκλήσεις τις οποίες εμείς, πρώτα και πάνω απ’ όλα, μπορούμε να αγκαλιάσουμε και πολιτικές τις οποίες μπορούμε να δρομολογήσουμε.
Έχουμε ακόμα μήνες μέχρι τις εκλογές. Η κυβέρνηση δεν σταματάει τη δουλειά της και εξακολουθεί να νομοθετεί με την ίδια ταχύτητα και με την ίδια αποτελεσματικότητα. Και το κάνει αυτό διότι όταν έρθει η ώρα της κρίσης και ξαναβρεθώ εδώ, στα Βριλήσσια, σε μια συγκέντρωση που είμαι σίγουρος ότι θα είναι πολύ μεγαλύτερη και από τη σημερινή, θέλω να σας κοιτάξω στα μάτια και να σας ζητήσω να κοιτάξετε αυτά που σας είχα πει το 2023 και πόσα από αυτά για τα οποία είχαμε δεσμευτεί το 2023 τελικά υλοποιήσαμε.
Αυτό έχει σημασία διότι για αυτά τα οποία θα σας πούμε στις επόμενες εκλογές ότι θα κάνουμε την επόμενη τετραετία, εφόσον μας εμπιστευτείτε, και θα τα κάνουμε, το «διαβατήριο» αξιοπιστίας το έχουμε ήδη «σφραγίσει». Διότι τη συμφωνία αλήθειας που υπογράψαμε για πρώτη φορά το 2019, εγώ προσωπικά και η παράταξή μας την τιμήσαμε.
Αυτά που σας είπαμε, τα κάναμε. Όποτε κάναμε λάθη -και κάναμε και εμείς τα λάθη μας- σας κοιτάξαμε στα μάτια και σας είπαμε: «εδώ δεν τα καταφέραμε, δεν τα πήγαμε καλά, πρέπει να γίνουμε καλύτεροι».
Το είπα, για παράδειγμα, στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου είπα ότι «εδώ δυστυχώς δεν τα καταφέραμε να αλλάξουμε το σύστημα αυτό». Είχαμε, όμως, το θάρρος να πούμε ότι πρέπει να κάνουμε μια μεγάλη μεταρρύθμιση, να πάρουμε τον ΟΠΕΚΕΠΕ, να τον πάμε στην ΑΑΔΕ, για να γίνονται επιτέλους σωστά οι πληρωμές των αγροτών μας και των κτηνοτρόφων μας. Και οι έντιμοι αγρότες και κτηνοτρόφοι, που είναι η μεγάλη πλειοψηφία, θα είναι ωφελημένοι από αυτή την πολιτική.
Σας είπαμε το 2023 ότι θα καταπολεμήσουμε αποτελεσματικά τη φοροδιαφυγή και το πετύχαμε. Το ακούω αυτό συχνά. Μας λένε μερικές φορές οι πολίτες: «ωραία με τη φοροδιαφυγή, πιάσατε τους μικρούς, μας βάλατε ένα πλαίσιο, αλλά με τους μεγάλους τι γίνεται;».
Πάρτε, για παράδειγμα, την υπόθεση η οποία εξιχνιάστηκε μόλις χθες: 25 εκατομμύρια κλεμμένο ΦΠΑ. Αυτά είναι τα «μεγάλα ψάρια». Εμάς, λοιπόν, δεν μας ενδιαφέρουν τα «μικρά ψάρια» πρωτίστως, μας ενδιαφέρουν τα «μεγάλα ψάρια». Και έχουμε αποδείξει ότι έχουμε πια και τη δυνατότητα και τη βούληση να μπορούμε να επιβάλλουμε τον νόμο και να μπορούμε να επιβάλλουμε τη νομιμότητα παντού.
Με αυτή την ατζέντα, λοιπόν -και να κλείσω με αυτό-, φίλες και φίλοι, θα συνεχίσουμε. Θέλω να ζητήσω από όλους τους φίλους μας, τους παραδοσιακούς Νεοδημοκράτες… Να ανοίξω μια παρένθεση εδώ: χαίρομαι πάρα πολύ γιατί βλέπω και σήμερα ανάμεσά μας παλιούς φίλους από τις εποχές της μεγάλης, ενωμένης Β΄ Αθηνών, όταν και εγώ πολιτευόμουν και εδώ, στα Βριλήσσια, και με τιμήσατε με την εμπιστοσύνη σας ως βουλευτή, εκλέγοντάς με πολλές φορές πρώτο βουλευτή.
Λέω μερικές φορές στους νέους συναδέλφους: «νομίζετε ότι είναι μεγάλες οι εκλογικές περιφέρειες και είναι μεγάλος ο Βόρειος Τομέας; Πού να δείτε τι σημαίνει να κάνεις εκλογές στη μεγάλη Β΄ Αθηνών, έτσι όπως εμείς τουλάχιστον τη θυμόμαστε, εκεί όπου ξεκινήσαμε την πολιτική μας δραστηριότητα».
Αλλά δεν βλέπω μόνο παλιούς φίλους. Βλέπω και συμπολίτες μας οι οποίοι μπορεί να μην ανήκαν στην παράταξη και οι οποίοι μας εμπιστεύτηκαν και ήρθαν κοντά μας. Διότι, ξέρετε, η παράταξη αυτή, επί δικών μας ημερών και επί δικής μου ηγεσίας, ξεπέρασε τρεις φορές το 40%. Τη μεγαλώσαμε την παράταξη, την ανανεώσαμε την παράταξη, την «μπολιάσαμε» με φρέσκο αίμα.
Διότι αυτή η παράταξη, αν έχει ένα χαρακτηριστικό, είναι ότι μπορεί να εξελίσσεται, να προσαρμόζεται στους καιρούς, να αλλάζει, κρατώντας σταθερές τις αξίες μας, με αναφορά πάντα στην ιδρυτική μας διακήρυξη, στον εθνάρχη Κωνσταντίνο Καραμανλή.
Αυτές είναι οι αξίες οι οποίες μας οδηγούν, αλλά ταυτόχρονα μπορούμε να βλέπουμε τον κόσμο που αλλάζει. Γι’ αυτό και φέραμε νέο κόσμο στη Νέα Δημοκρατία. Η υποχρέωση για ανανέωση είναι διαρκής.
Σε αυτούς, λοιπόν, οι οποίοι ήρθαν κοντά μας τα τελευταία χρόνια, σε αυτούς που μπορεί να μας ψηφίσουν για πρώτη φορά σε αυτές τις εκλογές και να μας εμπιστευτούν, στα νέα παιδιά -θέλω να θυμίσω σε όλες και σε όλους ότι τα παιδιά τα οποία είναι γεννημένα το 2010 θα ψηφίσουν στις εκλογές του 2027-, σε αυτά τα νέα παιδιά τα οποία θα ψηφίσουν για το μέλλον τους, τους κοιτώ στα μάτια και τους λέω μια κουβέντα: μάγος δεν είμαι, θαύματα δεν μπορώ να κάνω, αλλά μπορώ να σας υποσχεθώ ότι έχω την ίδια ενέργεια, την ίδια διάθεση, την ίδια όρεξη από τότε που με εμπιστευτήκατε πρώτη φορά. Με περισσότερη εμπειρία, περισσότερα άσπρα μαλλιά, αλλά την ίδια όρεξη και την ίδια διάθεση να πάμε όλοι μαζί τη χώρα μπροστά, εκεί που της αξίζει.
Να κρατήσουμε το σκάφος της πατρίδας ασφαλές και να μπορέσουμε να υποσχεθούμε μια καλύτερη μέρα, ένα καλύτερο αύριο για κάθε Ελληνίδα, για κάθε Έλληνα.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που είστε σήμερα εδώ. Ανανεώνουμε το ραντεβού μας για τις μεγάλες προεκλογικές συγκεντρώσεις που θα κάνουμε την άνοιξη του 2027, όταν θα στείλουμε και πάλι το μήνυμα ότι η Νέα Δημοκρατία θα συνεχίσει να είναι η παράταξη που κρατά τις τύχες του τόπου στα χέρια της.
IN.GR
