Πήγα στο Σύνταγμα για να βρεθώ δίπλα στον πατέρα που κάνει απεργία για την αλήθεια για το παιδί του .
Είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει και όπως γύρισα προς το μνημείο είδα ένα φως να τρεμοπαίζει ακριβώς δίπλα στο μνημείο .
Κατευθύνθηκα από κοντά για να δω τι ακριβώς είναι .
Έκπληκτος βλέπω μια μορφή πολύ γνωστή από τις σελίδες της Ιστορίας το Διογένη με το φανάρι του αναμμένο .
Στην αρχή νόμισα ότι έβλεπα παραισθήσεις όμως όταν με καλησπέρισε με κάλεσε να κάτσω δίπλα του να πούμε δύο λόγια σταράτα .
Κάθισα και με ρώτησε τι ήρθα να κάνω του εξήγησα ότι είμαι αντίθετος με το τι λέει η κυβέρνηση και η δικαστική εξουσία ότι δεν επιτρέπετε να γίνουν τοξικολογικές εξετάσεις γιατί ήδη αυτοί ξέρουν .
Χαμογέλασε κοιτώντας με και είπε με φωνή ξεκάθαρη και σταθερή .
Εγώ γιατί νομίζεις ότι βρίσκομαι εδώ;
Γιατί ψάχνω με το φανάρι να βρω Δικαστή για να τους Δικάσει και να είσαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή θα βρεθεί και εγώ θα γυρίσω πίσω στις σελίδες της Ιστορίας .
Φεύγοντας μου είπε κοίτα και εσύ που τους ξέρεις πολύ καλλίτερα από μένα και πες μου ..
Έφυγα με ψηλά το κεφάλι κοιτάζοντας το μνημείο και τους τσολιάδες και έδωσα μία υπόσχεση στους νεκρούς ήρωες ότι θα κάνω τα πάντα για να δικαιώσω την μνήμη των 57 αδικοχαμένων ψυχών που σκοτώθηκαν εγκληματικά στα Τέμπη ,
Δεν έχω πέραν τούτου να δηλώσω μόνο ότι θα βρεθεί η πραγματική αλήθεια και όχι η αλήθεια της συνεχιζόμενης συγκάλυψης
Με σεβασμό και ταπεινοφροσύνη στους αδικοχαμένους αλλά και στους πεσόντες Ήρωες
